துபாய்வாசியின் இடுகைகள்

இரத்த தான முகாம் - 18 ஆகஸ்ட்

2006-08-17T08:27:00.000+04:00

நான் ஏற்கனவே பதிவிட்டிருந்தது போல, துபாயின் 'சென்னை சேரிட்டி' குழு நடத்தும் இரத்த தான முகாம் நாளை காலை 10 மணிக்கு அல் வாசல் மருத்துவமனையில் நடைபெறுகிறது.

விருப்பமுள்ளவர்கள் கலந்து கொள்ளுமாறு கேட்டுக்கொள்ளப்படுகிறார்கள். உங்களால் முடியாவிடில், தெரிந்தவர்களுக்கும் இச்செய்தியினைத் தெரியப்படுத்துங்கள்.

நன்றி!

மின்சாரத்தை சேமியுங்கள்!

2006-08-11T08:51:00.000+04:00

நமக்கு மின்சாரம் எவ்வளவு இன்றியமையாத விஷயமாக மாறிவிட்டது என்பது, அது இல்லாமலிருக்கும் நேரத்தில் தான் தெரிகிறது. நிழலின் அருமை வெயிலில் தானே தெரியும்?

இப்போதெல்லாம் ஆட்டுக்கல், அம்மி போன்ற பொருட்கள் பல வீடுகளில் இருப்பதே இல்லை. அப்படியே இருந்தாலும் அதை நமக்கு உபயோகப்படுத்தத் தெரியுமா? (ஆண்களுக்கும் சேர்த்துத் தான், பெண்களுக்கு மட்டுமே என எழுதினால், அதற்கு யாரும் சண்டைக்கு வரக்கூடாது பாருங்கள்?). குளிர் சாதனப்பெட்டிகள் இல்லாத வீடுகள் உண்டா?

இப்படி இன்றியமையாத மின்சாரத்தை நாம் பல வழிகளில் வீணாக்குகிறோம். யாரும் உபயோகப்படுத்தாத நேரத்திலும் பல மின்சாதனங்கள் தேவையில்லாமல் உபயோகத்தில் வைத்து மின்சாரம் வீணாக்கப்படுகிறது.

ஏறக்குறைய எல்லோர் வீட்டிலும் இருக்கும் குளிர்சாதனப்பெட்டியில் தான் அதிகமாக மின்சாரம் வீணாக்கப்படுகிறது. இது பலருக்குத் தெரிவதே இல்லை. எப்படி என்று கேட்கிறீர்களா?

இப்போது நீங்கள் வீட்டில் இருந்து இதைப்படிப்பதாக இருந்தால் உடனே நான் சொல்வது எவ்வளவு உண்மை என்பதை நீங்களே சோதிக்கலாம்.

குளிர்சாதனப்பெட்டியினைத் திறந்து பாருங்கள். விளக்கு எரிந்து
கொண்டிருக்கும். யாருமே இல்லாத அவ்விடத்தில் எதற்கு விளக்கு?

இதையெல்லாம் யாருமே கவனிப்பதில்லை. என்னமோ போங்க!

உயிர்காக்க எட்டரை கோடி

2006-08-09T08:52:00.000+04:00

உயிரின் விலை குறைந்து விட்டதா என்ற பதிவில், திரு. மனதின் ஓசை அவர்கள் இம்மாதிரி பாதசாரிகள் மரணம் நடப்பதை தடுக்க எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லையா என கேட்டிருந்தார். அதற்கு இப்போது பதில் இப்போது கிடைத்திருக்கிறது.

அரசாங்கம் சுமார் 70 மில்லியன் திர்ராம் செலவு செய்து விபத்துக்கள் அதிகம் நடக்கும் இடங்களில் எல்லாம் பாதசாரிகளுக்கான நடை மேம்பாலத்தைக் கட்டப்போகிறது. இதனால் இம்மாதிரி விபத்துக்களால் இறக்கும் பாதசாரிகளின் விகிதம் சுமார் 40 சதவீதம் வரை குறையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

2005 ஆம் ஆண்டில் மட்டும் 23 பேர்கள் இம்மாதிரி இறந்து போயிருக்கிறார்கள் ஷேக் சாயது சாலையில் (மொத்தம் 100 பேர்கள் துபாய் முழுவதும்). துபாய் முழுவதும் 17 புதிய பாதசாரிகளுக்கான மேம்பாலங்கள் கட்டப்போகிறார்கள்.

என்ன தான் புதிது புதிதாக பாலங்கள் கட்டப்பட்டாலும், அதை உபயோகப்படுத்தாமல் சட்டத்தை மீறுபவர்கள் இருக்கத்தானே செய்கிறார்கள்? அதையும் தடுக்க சாலைகளின் நடுவே தடுப்பு வேலியும் அமைக்கப்போகிறார்கள்.

அதையும் தாண்டிக்குதிக்காமல் இருந்தால் சரி.

துபாயில் சுடும் சம்பவம்!

2006-08-08T21:37:00.000+04:00

உலக நாடுகள் எங்கும் இப்படித்தான் ஒரு பாதுகாப்பே இல்லாமல் இருக்கிறது என்றால், துபாயிலுமா?

பாருங்கள், நேற்று இங்கு ஒரு வீட்டில் நடந்த சுடும் சம்பவத்தை. ஒரே ஒரு முறை சுட்டிருந்தாலும் பரவாயில்லை, இரண்டு முறை சுட்டிருக்கிறார்கள்.

பயன்படுத்திய ஆயுதங்களோ மிக சாதாரணமாக எல்லா இடத்திலும், ஏன் எல்லார் வீட்டிலும் கிடைப்பவைகளாம்.

இளகிய (?) உள்ளம் கொண்டவர்கள் இப்படங்களைப் பார்க்க வேண்டாம் என கேட்டுக்கொள்ளப்படுகிறார்கள்.

இச்சம்பவம் நடந்தது வேறு எங்குமில்லை. எனது வீட்டில் தான்!

முதலில் சுட்டது

இரண்டாவதாக சுட்டது

பார்த்து விட்டு பரிதாபப்படுபவர்கள் தாராளமாக பரிதாபப்படலாம். ஏனெனில் இது நானே சுட்டது.

பார்த்து விட்டு திட்டுகிறவர்கள் தாராளமாக திட்டிவிட்டும் போகலாம்! அடிக்க வருபவர்கள் துபாய் குறுக்குச் சந்து முனையில் நாளை மதியம் 12.00 மணிக்கு 47° C வெயிலில் காத்திருக்கவும்

பி.கு.: தொடர்ந்து சில பதிவுகள் சீரியஸான பதிவுகளாக போய்விட்டதா? அதனால் தான். மூடு மாற்றுவதற்காக!

நெஞ்சைப்பிழியும் சோகம்

2006-08-01T09:57:00.000+04:00

இன்று துபாயின் பத்திரிக்கைகளில் வெளியான ஒரு செய்தி.

32 வயதான ஆரோக்கியசாமி என்னும் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு காவலாளி கடந்த வெள்ளிக்கிழமை படுகொலை செய்யப்பட்டார். அவர் ஒரு கட்டுமானத் துறையைச் சார்ந்த அலுவலகத்தின் இயந்திரக்கிடங்கில் காவலாளியாக வேலையில் இருந்த போது, இயந்திரங்களத் திருட வந்த யாரோ இவரைக் கொலை செய்திருக்கக்கூடும் என சந்தேகிக்கப்படுகிறது.

கடந்த 6 வருடங்களாக இவர் இங்கு வேலை செய்து வருகிறாராம். அடுத்த மாதம் விடுமுறைக்குச் செல்வதாக ஆவலுடன் இருந்திருக்கிறார். பாவம். ஆனால், விடுமுறைக்குச் செல்ல மிக்க ஆவலுடன் எதற்காக இருந்திருக்கிறார் என கேட்கும் போது தான் மனம் வேதனைப்படுகிறது. தனது மனைவியையும், பிறந்தது முதல் பார்த்திராத தனது ஒரு வயது மகனையும் பார்க்க இருந்திருக்கிறார். இதைப்படிக்கும் நமக்கே இப்படி இருக்கிறதே, அவரது மனைவியின் நிலமை?

சமீபத்தில் பக்ரைனில் நடந்த தீ விபத்தில் இறந்த 16 பேரின் சோகக் கதை அணையும் முன், இப்படி இன்னுமொரு செய்தி.

கடல் கடந்து பெரும் கனவுகளுடன் வந்த இவர்களின் உயிர் இப்படி அனாவசியமாக போவது பரிதாபத்திற்குரியது.

அவரது ஆன்மா சாந்தியடையவும், அவரது குடும்பத்திற்கு வேண்டிய பலத்தைத் தரவும் ஆண்டவனைப் பிரார்த்திப்போமாக!

சொர்க்க வாசம் முடிந்தது!

2006-07-26T11:53:00.000+04:00

சென்னைக்கு விடுமுறைக்குப் போவதாக சொல்லிவிட்டுத் தான் போனேன். வாழ்த்து தெரிவித்த அனைவருக்கும் மொத்தமாக எனது மிகப்பெரிய நன்றி.

ஊருக்குப் போனானே, என்ன ஆனான் என ஒருத்தருக்குமே அக்கறை இல்லை. (வலைப்பூக்களில் இதெல்லாம் சகஜமப்பா என யாருப்பா அங்கே குரலு விடறது? மனசாட்சியா, சரி சரி!).

ஊருக்குப் போனது நமது 'இந்தியன்' விமானத்தில் தான். விமானம் நிறைய பேருடைய பயமுறுத்தல்களையும் மீறி, வெறும் 30 நிமிட தாமதத்திலேயே கிளம்பி விட்டது. ஏறும் போதும் இறங்கும் போதும், ஆட்டம் மிகவும் பலமாகவே இருந்தது (சிறிய A-320 விமானம் என்பதால்).

இன்னொரு முக்கியமான முன்னேற்றம் - விமானப்பணிபெண்கள். வழக்கமாக ஓய்வு பெறும் வயதில் இருக்கும் பணிப்பெண்களையே பார்க்கவேண்டி இருக்கும் இந்தியன் விமானத்தில், இப்போது சிறு வயதுப்பெண்கள் (ஜொள்ளுப்பாண்டி கவனத்திற்கு!).

சென்னையில் - சொர்க்கம் என நான் சொன்னாலும், அங்கே இருப்பவர்களுக்கு அது அப்படி தெரியவில்லை என்றே தோன்றுகிறது. எல்லாரும் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். யாருக்கும் நேரமே இல்லை. முதலெல்லாம் 5 மணி வரை வேலை செய்ய வேண்டியிருந்தது, இப்போது நிறைய பேர் 9 மணி வரை வேலை செய்கிறார்கள்.

ஊர் முழுவதும் கார்கள் அதிகமாகி இருக்கிறது. இரண்டு சக்கர வாகனங்கள் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம். முன்பை விட நிறைய பல் மருத்துவர்கள் இருக்கிறார்கள் (காரணம் என்ன? தெரியவில்லை).

ஆட்டோ ஓட்டுநர்களிடம் மீட்டர் என்ற வார்த்தையைப்பற்றி கேட்க முடியாது - அவர்களும் மறந்து விட்டார்கள், மக்களும் கேட்பதில்லை. ஷேர் ஆட்டோ நன்றாக ஓடுகிறது (வசதியாகவும் இருக்கிறது). யாரைப்பார்த்தாலும் பெட்ரோல் விலையைப்பற்றித் தான் பெருமூச்சு விடுகிறார்கள் (ஆனாலும் வாகனங்கள் எண்ணிக்கை குறைவதாகத் தெரியவில்லை).

நிலம், வீடு, மனை - எதுவும் வாங்குவதாக இருந்தால் இப்போதே வாங்க வேண்டும். எல்லாம் டைனோசார் விலை போல இருக்கிறது (எத்தனை நாள் தான் யானை/குதிரை என சொல்லுவது?). காரணங்கள் பல சொல்கிறார்கள் - எது உண்மையென தெரியவில்லை.

இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் - இங்கே இருக்கும் வெயிலில் இருந்து தப்பிக்க விடுமுறையில் போனால், ஜூன் / ஜூலை மாதத்தில் சென்னையும் 36 - 39° அடித்து கொளுத்தியது. என்னுடைய ராசி, நான் இங்கு வந்ததும் அங்கே நல்ல மழையாம்! நேரமப்பா நேரம்!

வலைப்பூக்களில் இந்த விடுமுறையின் போது என்ன என்ன நடந்தது என இன்னும் படித்துத் தெரிந்து கொள்ளவில்லை. மெதுவாகத் தான் படிக்க வேண்டும். காரணம், சென்னை இணையதள கணினிகளின் நிலைமை. அதில் தமிழ்மணத்தையும், தேன்கூட்டையும் பார்க்க முயன்று நொந்து போய் வந்துவிட்டேன். இணையதள மையங்களில் சிலர் அடையாள அட்டை கேட்கிறார்கள், பலர் கேட்பதில்லை. எப்படி இருந்தாலும், கணினிகளின் நிலைமை அப்படித்தான் இருக்கிறது.

பொதுவாக சென்னையில் பல மாற்றங்கள் கண்கூடாகத் தெரிகிறது - அதுவும் ஒரே வருட இடைவெளியில். சில நல்ல மாறுதல்கள், சில மற்றபடி. என்ன இருந்தாலும், சென்னை சென்னை தான்!

மீண்டும் வலைப்பூவில் வந்து இணைந்த மகிழ்வுடன்,
துபாய்வாசி

சொர்கத்துக்குப் போகிறேன்!

2006-06-21T15:29:00.000+04:00

வேறு ஒன்றுமில்லை - கோடை விடுமுறைக்காக சென்னைக்குப் போகிறேன். துபாய்வாசி கொஞ்ச நாள் சென்னைவாசியாக இருந்து விட்டு வருகிறேன்.

இராமராஜன் 'ஸ்டைலில்' சொல்லலாம் என்று தான் இத்தலைப்பு.

எத்தனையோ பிரச்சினைகள் - விமான நிலையத்தில் தொடங்கி, பேருந்தில் இடிபட்டு, ஆட்டோ ஓட்டுநர்களிடம் சண்டை போட்டு, இரங்கநாதன் தெருவில் நுழைய கஷ்டப்பட்டு, பின்னர் நுழைந்தபின் ஏண்டா நுழைந்தோம் என நினைத்து - என்ன தான் இருந்தாலும் நம்ம ஊரு போல வருமா? ஆயிரம் தான் இருந்தாலும்................. ஆயிரத்து ஒன்னு ஆகுமா?

சாத்தான் ஊருக்கு போறாரு, நிலவு நண்பன் ஊருக்கு போறாரு, நாம மட்டும் இங்கே என்ன செய்யறதுனு தான் நானும் கிளம்பிட்டதா நினைக்க வேண்டாம். எல்லாம் திட்டமிட்ட விடுமுறை தான். ( திட்டமிடாவிட்டால், இக்கோடைக்காலத்தில் விமானத்தில் இடமும் கிடைக்காது என்பது வேறு விஷயம்).

யார் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் எல்லோரும் எழுதத்தான் போறீங்க. எழுதுங்க, ஆனா என் கிட்டே இருந்து பின்னூட்டம் எல்லாம் எதிர்பார்க்காதீங்க! அப்படியும் யாருக்காவது கிடைத்தால், அவர்கள் எல்லாம் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலிகள் என் நினைத்துக்கொள்ளலாம் (இல்லை எனக்கு சென்னைக்குப் போயும் புத்திவரவில்லை எனவும் நினைத்துக்கொள்ளலாம் அல்லது இவன் சென்னையில் இருந்தாலும் துபாயில் இருந்தாலும் தொந்தரவு மட்டும் நம்மை விடுவதில்லை எனவும் நினைத்துக்கொள்ளலாம்)).

வர்ர்ர்ர்ர்ட்டா?

எச்சரிக்கை: போயிட்டு வந்து அடிபட்ட, இடிபட்ட அனுபவம் ஏதாவது இருந்தால் எழுதுவேன்!

நீங்கள் கருப்பா?

2006-06-19T11:57:00.000+04:00

அட தப்பா எடுத்துக்காதீங்க! இது இனவெறி சம்பந்தப்பட்ட பதிவு இல்லை.

பூக்களில் எத்தனையோ நிறம் இருப்பது போல, வலைப்பூக்களின் வண்ணங்களும் ஏராளம் ஏராளம். அவரவர் அவரவர் விருப்பத்திற்கேற்ப தங்களின் பதிவுகளின் வண்ணங்களை அமைத்துள்ளனர்.

ஆனால், கருப்பு பலகையில் எழுதியதைப் போன்று இருக்கும் சில வலைப்பூக்களைப் படிக்க சிரமம் இருக்கிறது. கருப்பு வெள்ளை எழுத்துக்கள் அழகாகத்தான் இருக்கின்றன. அதை படித்து முடித்து மற்ற ஒரு பதிவையோ அல்லது வேறு ஒரு வலையகத்தையோ பார்க்கும் போது, அது கண்களுக்கு மிக வேலையைக் கொடுக்கிறது. கண் சுருங்கி விரிவதால் அதற்கும் கஷ்டம் (strain) தானே? இம்மாதிரி எழுதுபவர்கள் எல்லாரும் நன்றாக வேறு எழுதுகிறார்கள் - படிக்காமலும் இருக்க முடிவதில்லை. குறைந்தது இந்த வண்ணத்தை மாற்றினார்களேயானால், கொஞ்சம் நல்லது - என்னைப்போன்ற 'மிருதுவான' கண் கொண்ட எத்தனையோ பேருக்கு!

இது ஒரு வேண்டுகோளே, கட்டாயம் இல்லை. முடிந்தால் வண்ணத்தை மாற்றுங்கள், இல்லாவிட்டாலும் உங்கள் வலைப்பூ படிக்கப்படுமே!

பி.கு. : பூக்களில் கூட கருப்புப்பூ ஏதும் இல்லையாம்!

கடவுள் செய்த பாவம்!

2006-06-14T12:57:00.000+04:00

என்னைக்கவர்ந்த பாடல். என்ன படம் எனத்தெரிந்தவர்கள் கூறவும்.

எப்போதுமே உலக நிகழ்வுகளுக்கு ஒத்துப்போவதால் என்பதாலா அல்லது MGR பாடல் என்பதாலா எனத் தெரியாது. ஆனால் மிகவும் பிடிக்கும்!

கடவுள் செய்த பாவம்
இங்கு காணும் துன்பம் யாவும்
என்ன மனமோ என்ன குணமோ
இந்த மனிதன் கொண்ட கோலம்
இந்த மனிதன் கொண்ட கோலம்

பொருளேதும் இன்றி கருவாக வைத்து
உருவாக்கி வைத்து விட்டான்
அறிவென்ற ஒன்றை மரியாதையின்றி
இடம் மாற்றி வைத்துவிட்டான்

கடவுள் செய்த பாவம்……..

நண்பர்கள் பகைவர்கள் யாரென்றும்
நல்லவர் கெட்டவர் யாரென்றும்
பழகும்போதும் தெரிவதில்லை
பாழாய்ப்போன இந்த பூமியிலே

முகத்துக்கு நேரே சிரிப்பவர் கண்கள்
முதுகுக்குப் பின்னால் சீறும்
முகத்துதி பேசும், வளையும், குழையும்
காரியம் ஆனதும் மாறும்
காரியம் ஆனதும் மாறும்

கடவுள் செய்த பாவம்……..

கொடுப்பவன் தானே மேல் ஜாதி
கொடுக்காதவனே கீழ்ஜாதி
படைத்தவன் பெயரால் ஜாதி வைத்தான்
பாழாய்ப்போன இந்த பூமியிலே
படைத்தவன் பெயரால் ஜாதி வைத்தான்
பாழாய்ப்போன இந்த பூமியிலே

நடப்பவை யாவும் விதிப்படி என்றால்
வேதனை எப்படி தீரும்?
உடைப்பதை உடைத்து வளர்ப்பதை வளர்த்தால்
உலகம் உருப்படியாகும்
உலகம் உருப்படியாகும்!

கடவுள் செய்த பாவம்
இங்கு காணும் துன்பம் யாவும்
என்ன மனமோ என்ன குணமோ
இந்த மனிதன் கொண்ட கோலம்
இந்த மனிதன் கொண்ட கோலம்

படம்: தெரியவில்லை (MGR நடித்தது)
பாடல்: கண்ணதாசன்
பாடியவர்: T.M. சௌந்தரராஜன்

அமீரகவாசிகளுக்கு ஒரு வேண்டுகோள்

2006-06-12T12:12:00.000+04:00

இரத்த தானம் செய்வது பற்றிய விழிப்புணர்வு நமது வலைப்பூ நண்பர்களுக்கு நிறையவே உண்டு என எண்ணுகிறேன். திரு. யாத்ரீகன் தனது இப்பதிவில் எழுதியிருப்பது ஒரு உதாரணம். (மற்றவர்கள் எழுதிப் படித்திருக்கிறேன், ஆனால் நினைவிலில்லை).

பதிவிற்குண்டான விஷயத்திற்கு வரும் முன், அமீரகத்தில் இருக்கும் இரத்த தானம் பற்றிய சில விவரங்களைத் தர விரும்புகிறேன் (மற்ற வலைப்பதிவாளர்களுக்காக!).

இங்கு அரசாங்க மருத்துவ மனைகளில் இரத்த தானம் செய்யலாம். இரத்த தானம் செய்ய வருபவரின் இரத்தம் முதலில் பரிசோதிக்கப்படுகிறது (முக்கியமாக எய்ட்ஸ் மற்றும் அவரது இரும்புச்சத்து அளவு). அவைகள் ஒத்துப்போனால் இரத்தம் அவரிடமிருந்து பெறப்படுகிறது.

மேலும் சில நேரங்களில், இரத்த வங்கியின் இருப்பு குறைவாகும் போது சில அலுவலகங்களுக்கு (என்னுடைய அலுவலகம் அதில் ஒன்று) சென்றும் இரத்தம் சேகரிக்கப்படும்.

இவ்வாறு சேகரிக்கப்படும் இரத்தத்தினை அவர்கள் இலவசமாக எடுத்துக்கொள்வதில்லை. தி. 200 கொடுப்பார்கள்.

முதல் இரண்டு தடவை தானம் செய்யும் போது இப்பணம் கொடுக்கப்பட மாட்டாது. மூன்றாவது தடவையாக கொடுக்கும் போது மட்டுமே தரப்படுகிறது. முன்பு இரண்டாவது தடவையே தரப்பட்ட பணம், இப்போதெல்லாம் மூன்றாவது தடவையாக கொடுக்கும்போது மட்டுமே தரப்படுகிறது. காரணம் சில பேர் 'பணத்திற்காக' மட்டுமே கொடுக்கிறார்கள் என்பதால்!

இப்போது விஷயத்திற்கு வருகிறேன். எனக்குத் தெரிந்த ஒரு அமைப்பு (சென்னை சேரிட்டி) இம்மாதிரியான இரத்த தானங்களை ஒருங்கினைத்து மூன்று அல்லது நான்கு மாதத்திற்கு ஒரு முறை அரசாங்க மருத்துவமனையில் நடத்துகிறது. இம்முகாமில் கலந்து கொண்டு இரத்தம் கொடுப்பவர்களிடம் இருந்து பெறும் பணத்தினை சேகரித்து சென்னையில் இருக்கும் அநாதை ஆஸ்ரமங்களுக்கும் மற்ற அமைப்புகளுக்கும் அனுப்பி வருகிறது இவ்வமைப்பு.

இதில் இரண்டு நல்ல விஷயங்கள். ஒன்று கொடுத்த இரத்தம் இங்கே தேவைப்படுபவர்களுக்கு உதவுகிறது. அதில் கிடைக்கும் பணம், பல நல்ல விஷயங்களுக்காகப் பயன்படுகிறது.

இதில் நானும் இதுவரை 4 தடவை பங்கு பெற்றிருக்கிறேன் என்பதை மகிழ்ச்சியுடனும் பெருமையுடனும் சொல்லிக்கொள்கிறேன். போன தடவை ஒரு லாரி ஓட்டுநரை அம்முகாமில் சந்தித்தேன் (அவரது சம்பளம் மாதம் தி. 600 மட்டுமே!). அவர் இது வரை தன் வாழ்நாளில் 200 தடவை இரத்தம் அளித்திருக்கிறாராம் (இந்தியாவில் இருந்தே அவர் ஆரம்பிது விட்டார்). அவருக்கு முன்னால் நான் அளித்திருக்கும் தானங்கள் ஒன்றுமே இல்லை!

இங்கிருக்கும் சிலருக்கு ஒரு மனநிலை, அதாவது அவர்களுடைய இரத்தம் வெளிநாட்டினருக்கு எல்லாம் உபயோகப்படக்கூடாதாம்! இந்தியருக்குத் தான் கொடுப்பார்களாம்! உயிரில் கூட தேசியம் பார்க்கிறார்கள் - நொண்டிச்சாக்கு! அப்படி நினைக்கும் நபர்கள் கூட இம்முகாமில் பங்கு பெற்றால், அப்பணத்தினை நமது தாய்நாட்டில் வாடும் சில அநாதைகளுக்காக உபயோகப்படுத்தலாமே? இவர்களுக்கு மற்றுமொரு தூண்டுகோலும் இருக்கிறது - இவர்களுடைய உடல் இருக்கும் நிலையை உங்கள் இரத்த்தினை சோதிப்பதன் மூலம் நீங்கள் இலவசமாக அறிந்துகொள்ளலாம்.

அமீரக வலைப்பூ அன்பர்களுக்கு எனது வேண்டுகோள் - உங்களுக்கு விருப்பம் இருந்தால், இந்த முகாமில் நீங்களும் கலந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதே. உங்களுக்கும் நொண்டிச்சாக்கு சொல்லும் தெரிந்தவர்கள் இருந்தால், அவர்களுக்கு இதன் பயன்களைச்சொல்லி அவர்களையும் பங்கு பெற வைக்க வேண்டும்.

இம்மாதிரியான அடுத்த முகாம் இன்னும் ஒரு மாதத்தில் நடக்கவிருக்கிறது. விருப்பம் உள்ள நண்பர்கள் தனது விருப்பத்தினை திரு. இரவிச்சந்திரன் அவரகளுக்கு உங்களுடைய தொலைபேசி எண்ணுடன் மடல் அனுப்பி தெரிவிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன். பின்னூட்டமாகவும் அனுப்பலாம்.

நன்றி!

நம்பர் படுத்தும் பாடு

2006-06-08T15:10:00.000+04:00

நம்ம நிலவு நண்பன் அவர்கள் தனது பதிவில் அவருக்கு ஏற்பட்ட எண்கள் பற்றிய அனுபவத்தைப் நேற்று தான் படித்தேன். அவருக்கு அப்படி ஒரு அனுபவம், பாவம் என நினைத்துக்கொண்டேன். நமக்குக் கூட இந்த நம்பர்களாலே கடுப்பான அனுபவங்கள் இருக்கே என நினைத்தேன். ஆனா, அது மறுபடியும் நடக்கனுமா, அதுவும் நேத்தே?

போன வாரம் நட்ட நடு ராத்திரியிலே நம்ம இந்தியா வெஸ்ட் இண்டீஸ் ஆட்டத்தை தன்னந்தனியா பார்த்துகிட்டு இருந்தேன். தோத்துகிட்டு வேற இருந்தாங்களா, ரொம்ப கடுப்பா இருந்தது. ஒரு பன்னிரண்டு மணி இருக்கும், யாரோ வாசல்லே மணி அடிக்கறாங்க. யாருடா அவன் இந்த நேரத்திலேனு யோசிச்சிகிட்டே போயி கதவை திறந்தா, "சார் பரோட்டா பார்சல் ஆர்டர் பண்ணீங்களே, இந்தாங்க சார்" என ஒருத்தன். எவன் அவன் இந்த நேரத்திலே பார்சல் ஆர்டர் பண்றவன்னு தெரியலே. அப்படியே செய்தாலும், அவன் வீட்டு நம்பரும் என் வீட்டு நம்பரும் ஒத்துப்போகனுமா என்ன?

இது இப்படின்னா, நேத்து ராத்திரி நல்லா தூங்கிட்டு இருந்தேன் (ஒரு வாரமா தொடர்ந்து கிரிக்கெட்டை பார்த்துகிட்டு இருந்தா?). அதே நேரம், அதே மாதிரி மணி அடிச்ச மாதிரி இருந்தது தூக்கத்திலே. கனவோ இருக்குமோனு நினைச்சேன் அரைத்தூக்கத்திலே. மறுபடியும் மணி அடிச்சது!

சரி தான் கனவு இல்லை என எழுந்து போய் கதவைத் திறந்தால், வேறு ஒரு ஓட்டலிலிருந்து பார்சல். எடுத்து வந்தவன் என்னோட தூக்கம் வழியற முகத்தைப்பார்த்து கொஞ்சம் பயந்து தான் போயிட்டான். தமிழ் ஆளு என்பதாலே, கொஞ்சம் பொறுமையா அவன் கிட்டே சொன்னேன், "இந்த நேரத்திலே யாருப்பா பார்சல் ஆர்டர் பண்ணுவா? என்னைப்பாரு, பார்சல் ஆர்டர் பண்ணவன் மாதிரியா இருக்கு" என்று. அவன் வருத்தப்ப்ட்டு சாரி சொல்லிட்டு போயிட்டான். மவனே எவன்டா அவன் இந்த நேரத்திலே பார்சல் ஆர்டர் செஞ்சு என்னை அப்பப்போ கொல்றவன்னு கண்டு பிடிக்கனும் என நினைத்துக்கொண்டே தூங்கினேன்.

இந்த மாதிரி நம்பர் மாறி வர பிரச்சினையிலே முக்கியமானது ராங் நம்பர். தொல்லைபேசி (அதாங்க தொலைபேசி) உபயோகப்படுத்தற ஒவ்வொருத்தருக்கும் ராங்கு காட்டற ராங் நம்பர் கண்டிப்பா வந்து இருக்கும். அது வர நேரம் காலம் அப்புறம் நம்ம மூடு எல்லாம் சில / பல சமயம் பொருந்தாத நேரத்திலே வந்து எல்லார் உயிரையும் எடுத்து இருக்கும். ஆனா எனக்கு வந்து இருக்கு பாருங்க அந்த மாதிரி யாருக்கும் வந்து இருக்குமானு தெரியலே. அதுவும் எனக்கு 2 தடவை தான்.

சுமார் 2 வருஷத்துக்கு முன்னாடி விடியற்காலை 4 மணிக்கு, ஒரு செல்போன் கால். என்னடா இது இந்த நேரத்திலே போயி போன் வருதே, ஏதோ முக்கியமான போனோ என நினைச்சுக்கிட்டு நம்பரை பார்த்தா, உள்ளூர் நம்பர். அதுவும் தெரியாத நம்பர். சரி எழுந்தாச்சி, எடுத்து வைப்போம்னு எடுத்த, அடுத்த பக்கம், 'அலோ' என ஒரு பெண் குரல் (அதுவும் ஒரு வயதான பெண் குரல்). அரேபிய மொழியில் அவர் என்னவோ கேட்ட பின் தான் தெரிஞ்சிது ராங் நம்பருடா மவனேன்னு.

மறுபடியும் ஒன்று அல்லது ஒன்றரை வருடம் கழிச்சி அதே மாதிரி, அதே நேரம், அதே நம்பரிடம் இருந்து அதே அரபிப்பெண். என்னனு சொல்றது? ஏதோ ஒரு ஒற்றுமை இருக்கனும் அந்த அம்மா போன் செய்யற நம்பருக்கும், என்னோட நம்பருக்கும்.

ஆனா, எனக்கு ஒரே ஒரு சந்தேகம் தான் - அது என்னாங்க விடியற்காலையிலே 4 மணிக்கு போன் செய்து பேசறது? ஒருவேளை என்னொட தூக்க்கத்தை கெடுக்கறதுக்காகவே இருக்குமோ?

என்னவோ போங்க!

உயிரின் விலை குறைந்துவிட்டதா?

2006-06-01T14:10:00.000+04:00

இன்று என் வாழ்விலே ஒரு மறக்க முடியாத நாள். கண்ணெதிரில் ஒரு உயிர் அனாவசியமாக பறி போனது. காரணம், அலட்சியம், ஏதும் நடக்காது என ஒரு பைத்தியக்காரத்தனமான அசட்டுத் தைரியம்.

ஷேக் சாயது சாலை இங்குள்ள ஒரு பெரும் நெடுஞசாலை. இது துபாயிலிருந்து அபுதாபிக்கு செல்ல உதவும் ஒரு மிகவும் பரபரப்பான சாலை. சுமார் 150 கி.மீ. தூரமான இச்சாலையில் பாத சாரிகள் யாரும் கடக்க அனுமதி இல்லை. வெறும் வாகனங்கள் மட்டுமே செல்ல அனுமதி. நடுநடுவே சிறு பாலங்கள் உள்ளன.

ஜெபல் அலி எனப்படும் துறைமுகம் இருக்கும் இடத்துக்கு வரை ஒரு 10 பாலங்கள் உள்ளன. இதுவும் வாகனங்கள் அடுத்த எதிர்பக்கத்துக்கு செல்ல மட்டுமே அன்றி, பாதசாரிகளுக்காக இல்லை. ஒருவேளை பாதசாரிகள் இச்சாலையை கடக்க வேண்டுமெனில், இப்பாலங்களைத்தான் உபயோகப்படுத்த வேண்டும் - எந்த விபத்தும் வேண்டாமெனில்.

40 கி.மீ. தூரத்திற்கு ஒரு 10 பாலங்கள் என்றால், சராசரியாக 4 கி.மீ. க்கு ஒரு பாலம். எனவே, நீங்கள் நடுவில் இருந்தீர்கள் எனில், இவ்வளவு தூரம் நடந்து பாலத்தை அடைந்து பின்பு மறுபுறம் செல்ல குறைந்தது 30 நிமிடம் ஆகும் (அதுவும் கோடைக்காலங்களில் இந்த 30 நிமிடம்? சொல்லவே வேண்டாம்) .

இச்சாலை முழுவதும் ஏதாவது சாலை செப்பனிடும் பணியோ, அல்லது கட்டிடங்கள் கட்டும் பணியோ நடந்து கொண்டோ இருந்துகொண்டே இருக்கும். இப்பணியில் ஈடுபடும் எண்ணற்ற தொழிலாளர்கள் சாலையினை கடந்து கொண்டே தான் இருக்கிறார்கள். எத்தனையோ பேர்கள் உயிர்விட்டார்கள் என பத்திரிக்கைகளில் படிப்பது உண்டு. ஆனால், இந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் என் கண்ணெதிரில் நடக்கும் என நான் கனவிலும் நினைத்துப்பார்த்ததில்லை.

இன்று காலை நான் அலுவலகத்திற்கு வழக்கம் போல எனது காரில் வந்து கொண்டிருந்தேன். அப்போது 2 பேர் நட்டநடு சாலையில், இரண்டு வரிசை (Lane) நடுவே வாகனங்கள் சென்று விடுவதற்காக காத்துக்கொண்டு இருப்பதை பார்த்தேன்.

ஒவ்வொரு வரிசையாக இம்மாதிரியே முன்னேறி அவர்கள் 3ஆவது பகுதிக்கும் இரண்டாவது பகுதிக்கும் இடைப்பட்ட வெள்ளைக்கோடுகளில் நின்று கொண்டிருந்தனர் இருவரும். தங்களைப்பார்த்துக் கொண்டே (திட்டிக்கொண்டே) செல்லும் கார்களைப்பார்த்து தனக்குள் ஏதோ பேசி சிரித்துக்கொண்டும் இருந்தனர் அவர்கள். அவர்கள் இருப்பதைப் பார்த்து விட்ட எனக்கு முன் சென்ற காரும், பக்கத்து வரிசையில் வந்த காரும் மெதுவாக்கி விட்டோம்.

ஆனால்? கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில், மூன்றாவது வரிசையில் இருந்து வந்தது ஒரு கார். அது, என் பக்கத்து வரிசையில் இருந்த காரையும் என்னுடைய காரையும் முந்திச் செல்ல (overtake) செய்ய முற்பட்டது. இதனால், அக்கார் ஓட்டுநருக்கு நடுச்சாலையில் நின்று கொண்டிருந்த இருவரும் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.

120 கி.மீ. வேக வரையரை உள்ள அச்சாலையில், 140 கி.மீ வேகம் வரைதான் நிறைய பேர் செல்வார்கள். அப்படித்தான் இக்காரும் வந்தது - தப்பென்ற சத்தத்துடன் இவ்விருவரையும் தூக்கி அடித்தது! என் கண் முன்னால், ஒரு உடம்பு காற்றில் 6 அடி உயரத்தில் பறந்தது! எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை - ஆனால், அவ்விபத்தினை தவிர்க்க தன்னிச்சையாக என் கை காரை பக்கத்து வரிசைக்குத் திருப்பியது. என் அதிர்ஷ்டம் - பக்கத்து வரிசையில் யாரும் வரவில்லை.

இக்களேபரத்திலிருந்து எப்படித்தான் தப்பித்தேனோ எனக்கே தெரியவில்லை. கடவுளுக்குத் தான் நன்றி சொல்ல வேண்டும். ஆனால், என்னுடைய கார் மீது இரத்தத்துளிகள் நடந்த விபத்தின் கோரத்தையும் மயிரிழையில் நான் தப்பியதையும் நினைவு படுத்தின!

உயிரின் மதிப்பு என்ன அவ்வளவு குறைந்து விட்டதா? இறந்து போன அவரை நம்பி அவரது வீட்டில் எத்தனை பேர் இருக்கிறார்களோ? என்னென்ன கனவுகளுடன் அவரது மனைவி/பிள்ளைகள்/பெற்றோர் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்களோ? எவ்வளவு கடன் பட்டிருக்கிறாரோ இங்கு வந்து வேலையில் சேர? இனி அவர் குடும்பத்திற்கு யார் பாதுகாப்பு?

இம்மாதிரி விபத்துக்கள் நடக்கக் காரணம் என்ன? பொதுவாக இவர்களுக்கு ஒரு அலட்சியமா அல்லது இவர்களை வேலைக்கு அமர்த்தும் கம்பெனிகளா? இவர்களை ஏற்றிச்செல்லும் பேருந்துகள் சாலையின் ஒரு பக்கமே தான் வரும் அல்லது இறக்கிவிடும். இவர்களாக மற்றொரு பக்கத்திற்கு சாலையைக் கடந்து செல்ல முற்படும்போது இவ்வாறு நடப்பதாக சொல்கிறார்கள். இன்று நடந்தது இவர்கள் மறுபக்கத்திலிருந்த டீகடைக்கு செல்ல முற்பட்டிருப்பார்கள் - என நான் நினைக்கிறேன்.

அரசாங்கம் இவ்வாறு நடப்பதை தவிர்க்க 150 கி.மீ. தூரத்திற்கும் சாலை நடுவில் கம்பிச்சுவரைக் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறது (இன்றைய விபத்துப் பகுதியில் இன்னும் கட்டப்படவில்லை). அப்படியே கம்பிச்சுவர் கட்டினாலும், அதைத் தாண்டிக்குதித்து போக இவர்கள் முற்படமாட்டார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை!

ஒரு அதிவேக சாலையில் கடக்க முற்பட்டால் என்னவாகும் என ஒரு பகுத்தறிவு கூட இல்லாமல், இப்படி ஒரு விலைமதிப்பற்ற உயிர் வீணாக போனது என் மனத்தை மிகவும் பாதித்திருக்கிறது. இதில் மீண்டு வர எத்தனை நாள் ஆகும் என தெரியவில்லை!

இறந்து போன அந்நபரின் ஆன்மா சாந்தியடைய பிரார்த்திப்பதைத் தவிர இப்போதைக்கு செய்ய ஒன்றுமில்லை.

யாரும் முந்திக்கொள்வதற்கு முன்!

2006-05-23T14:53:00.000+04:00

இப்போதைய தமிழ் வலைப்பூ நிலவரத்திற்கு ஏற்றபடி, இந்தப்பதிவு!

நாய் பற்றிய பதிவுகள், செருப்பு பற்றிய பதிவுகள், ஏன் 'கழிவறை' பற்றி எழுதப்பட்ட பதிவு கூட வந்து விட்டது. அடுத்தது கீழே உள்ளவர்களைப்பற்றி யாராவது எழுதுவதற்கு முன், அவர்களது படத்தினை போட்டு வைக்கலாம் என்று தான்....

ஹா ஹா ஹா ஹா ஹா

புத்தியா சிங் - தொடரும் சர்ச்சைகள்

2006-05-10T09:28:00.000+04:00

இதற்கு முன்பு புத்தியா சிங்கைப் பற்றி எழுதிய பதிவு இதோ. யாரவது ஒருவர் சற்றே புகழ் அடந்து விட்டால், அவரைச் சுற்றிய சர்ச்சகைகளுக்கும் குறைவில்லை என்பது மறுபடி நிரூபணமாகியுள்ளது. (உலக அளவில், சமீபத்தில் ஷேன் வார்னே).

புத்தியா சிங்கை அவன் வயதுக்கு மீறிய ஓட்டங்களை ஓட வைத்து கொடுமைப்படுத்துவதாக, குழந்தைகள் நல சங்கம் ஒன்று புகார் கூற, ஒரிசா அரசாங்கம் அச்சிறுவனை சோதனைக்குள்ளாக்கியது. முதல் கட்ட சோதனையை முடித்த மருத்துவர்கள், புத்தியாவிற்கு சில பிரச்சினைகள் இருப்பதாகவும் (அதிக இரத்த அழுத்தம், அதிக யூரிக் அமிலம் அளவு போன்ற), அது பின்னாளில் மிகப்பெரிய அளவில் பாதிக்கும் எனவும் அறிக்கையை விடுத்தார்கள். இதனால், புத்தியா இனிமேல் இந்த மாதிரி மராத்தான்களில் கலந்து கொள்ளக்கூடாது என தடை விதிக்கவேண்டும் எனவும் பரிந்துரை செய்யப்பட்டது.

இதை கடுமையாக எதிர்த்த அவரது பாதுகாப்பாளர் மற்றும் பயிற்சியாளரான பிரஞ்சா தாஸ் இதெல்லாம் தவறானது என்றும், எத்தனையோ குழந்தைகள் பசி பட்டினியுடன் இருக்கும் போது அவர்களையெல்லாம் கவனிக்காமல், புத்தியாவிற்கு மட்டும் அக்கறை காட்டும் அத்தொண்டு நிறுவனத்தில் மேல் வழக்குப் போடப்போவதாகவும் அறிவித்தார். மேலும் காவல் துறை புத்தியாவை வலுக்கட்டாயமாக பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தியதாகவும், அதனால் பாதிக்கப்பட்டிருந்த புத்தியாவின் இரத்த அழுத்தம் எப்படி சாதரணமாக இருக்க முடியும் எனவும் கேள்வியெழுப்பினார்.

இந்தியாவின் தங்க மங்கை பி.டி. உஷாவும் தன் பங்குக்கு கொஞ்சம் சொல்லியிருக்கிறார். புத்தியா மிகவும் சிறிய வயதாக இருப்பதால் அவன் இப்படி அதிக் தூரம் ஓடுவது தவறு என்றும், அவனுக்குள் இருக்கும் திறமையை முறையான பயிற்சியில் ஈடுபடுத்துவதே நல்லது என்றும் தெரிவித்தார். மில்கா சிங் கூட கருத்துத் தெரிவித்திருப்பதாக தெரிகிறது (என்னவென்று சரியாகத் தெரியவில்லை).

இச்சர்ச்சையோ இன்று ஒரு புதிய திருப்பத்தை எடுத்தது. புத்தியாவை பரிசோத்தித்த ஒரு தனியார்த்துறை இதய மருத்துவர், அரசாங்க அறிக்கை தவறு என மறுத்துள்ளார். பி.கே. பிரதான் எனும் இவர், இரண்டரை மணி நேரம் புத்தியாவை பரிசோதித்த பின், முன்பு அரசாங்கக்குழு அறிவித்தது போல எந்த ஒரு பாதிப்பும் இருப்பதாக தெரியவில்லை என கூறியுள்ளார். அரசாங்க மருத்துவர் குழு அளித்த அறிக்கை மிகவும் அவசரமான ஒன்று என்றும், விஞ்சானப்பூர்வமற்றது எனவும் கூறியிருக்கிறார்.

இதுமட்டுமல்ல! அவனது ஓட்டத்தில் பங்கெடுத்துள்ள CRPF மீதும் ஒரு விசாரணை நடக்கிறது. நாட்டின் உள்நாட்டு பாதுகாப்பில் ஈடுபட்டிருக்கும் ஒரு துறை, இந்த ஓட்டத்தில் ஏன், எப்படி பங்கேற்கலாம் என கேள்வி.

இதன் நடுவில் ஒரிசாவின் தொலைக்காட்சிகளோ, புத்தியா பங்கெடுக்கும் ஒரு பாட்டு ஒன்றை ஒளிபரப்பி அவனை ஒரு நாயகனாக்கி விட்டது (அவனது கையில் தேசியக்கொடியுடனாம்).

அரசாங்கமும் ‘வழக்கம் போல’ எந்த ஒரு முடிவிற்கும் வராமல் இழுத்துக்கொண்டிருக்கிறது. தனது முடிவை தள்ளி வைப்பதாக அறிவித்திருக்கிறார்கள் இப்போது.

எது எப்படியோ, புத்தியாவை வைத்து அனைவரும் 'விளையாடுகிறார்கள்' என்பது மட்டும் தெளிவாகிறது.

ஒன்று மட்டும் நிச்சயம், புத்தியாவிற்குள்ளே ஒரு அசாதாரணமான திறமை ஒளிந்திருக்கிறது. அவனது பயிற்சியாளர் அதைக்கண்டு பிடித்ததால் அதை வைத்து அவர் 'வாழ்க்கையை' ஓட்ட நினைக்கிறார். அதற்கு யாரும் தடையாக வந்துவிடுவார்களோ என பயந்து தான் இப்படி எதற்கெடுத்தாலும் ஏதாவது சொல்லி மறுக்கிறார். ஒரு ஜூடோ பயிற்சியாளரான இவர் எப்படி புத்தியாவை வருங்காலத்தில் மராத்தான் போட்டிக்கு தயார்படுத்த முடியும்? இது வரை அச்சிறுவன் ஓடியது முற்றிலும் அவனது திறமையால் தானே தவிர, கண்டிப்பாக இவரது பயிற்சியால் மட்டுமே அல்ல என நினைக்கிறேன்.

புத்தியாவின் மீது 'திடீர்' அக்கறை காட்டும் தொண்டு நிறுவனம், ஒரிசா அரசாங்கத்தையோ அல்லது அதன் அனுமதியுடனோ தானே அவனை தத்து எடுத்து அவனது திறமையை முறையான பயிற்சியில் ஈடுபடுத்தி வளர்க்கலாம்.

இப்படி செய்தால், ஒவ்வொரு முறையும் வெறுங்கையுடன் திரும்ப வரும் ஒலிம்பிக் போட்டியில் வருங்காலத்தில் தங்கத்துடன் புத்தியா சிங் திரும்புவான் என கண்டிப்பாக கூறலாம். செய்வார்களா?

வெற்றியா? தோல்வியா?

2006-05-09T11:33:00.000+04:00

ஒரு நடுநிலை ‘வியாதியாக’ இருப்பவனும் என்னைப்போலவே யோசித்திருப்பான் என நினைத்து எழுதும் பதிவு. இந்த ‘அரிசியலில்’ எல்லாம் எனக்கு அவ்வளவாக ஞானம் இல்லாவிட்டாலும் ஏதோ எனக்குப் பட்டதை முதல்முதலாக எழுதுகிறேன்.

திரு. கருணாநிதியை எனக்குப் பிடிக்காவிடினும் (காரணம் எல்லாம் தெரியாது) அவரது பழுத்த அரசியல் அனுபவத்திலும், வார்த்தை ஜாலத்தாலும் கவரப்பட்டவன் நான். ஆனால் அவர் மேல் நான் வைத்திருந்த மரியாதை - கலர் டி.வி.யால் கொஞ்சநஞ்சமும் இல்லாமல் காணாமல் போய் விட்டது. 2 ரூ. அரிசி வேண்டுமானாலும் ஏழை மக்களுக்கு நேரடியாக உதவும் என சொன்னாலும், டி.வி. என்பது நிறைய பேருக்கு பிடிக்காமல் போனது.

அப்போது கணிக்கப்பட்ட கருத்துக்கணிப்பில், ஜெ. அவர்களே முன்னிலையில் இருந்தார்கள். நிறைய பேர் அவரே மறுபடி ஜெயிப்பார் எனவும் நினைத்தார்கள். போன தடவை மேற்கொண்ட தனி மனித தாக்குதல் பிரசாரங்கள் எல்லாம் இல்லாமல், ஜெ. முன்வைத்த அரசின் சாதனைப் பிரச்சாரங்கள் நன்றாகவே எடுபட்டிருந்தாற்போலத் தான் இருந்தது. ஆனால்?

யானை தன் தலையில் தானே மண்ணை வாரிப்போட்டுக் கொண்டது போல, இவரும் இலவசங்களை வரிந்து கட்டிக்கொண்டு இறங்கியது தான் யாருக்கு ஓட்டுப் போடுவது என முடிவெடுக்காமல் இருந்த மக்களை பாதித்தது என நினைக்கிறேன்.

இந்த இலவசங்களின் அறிவிப்பிற்குப் பிறகு நடந்த கருத்துக் கணிப்பில், நிலைமை தலைகீழாக மாறியது. அது மட்டுமல்லாமல், வாக்குப்பதிவுக்குப் பிந்தைய கருத்துக்கணிப்பும் இம்மாற்றத்தையே காட்டுகிறது.

அதுவரை கலர் டி.வி.யைப் பற்றியும், அரிசியைப் பற்றியும் குறை சொல்லி வந்த வை.கோ. அடித்த பல்டி ஒரு முக்கிய காரணம் என்றாலும் மிகையாகாது. இம்மாதிரியான கொள்கை நிலைப்பாடு மாற்றங்களே இவர்களை தி.மு.க. பக்கம் சாய்த்து விட்டது என்றே சொல்லலாம்.

இது எனக்குத்தோன்றிய 'அரிசியல்' அலசல். நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

கிரிக்கெட்டின் சிறந்த 'சண்டைகள்'

2006-05-04T10:42:00.000+04:00

கிரிக்கெட் மைதானத்தில், ஆட்டத்தை விட சுவாரசியமான எத்தனையோ விஷயங்கள் நடைபெறுகின்றன. அதில் முதலாவதாக குறிப்பிட வேண்டியது 'வார்த்தை சண்டைகள்' (SLEDGING, as they call it).

எல்லா விளையாட்டிலும் இம்மாதிரியான வார்த்தைகள் உபயோகப்படுத்தப் பட்டாலும், கிரிக்கெட்டில் தான் இந்த வார்த்தை சண்டைகளைப்பற்றி நிறைய குறையாக பேசப்படுகிறது. ஏனெனில் இது 'உத்தமர்களின்' (Gentleman’s Game) ஆட்டமல்லவா? அதில் போய் இப்படி எல்லாம் அடித்துக்கொள்வது தவறு என நினைக்கிறார்கள் போலும்.

ஆனால் இதில் மிகப்பெரிய வேடிக்கை என்னவென்றால், இதை மிகவும் உபயோகப்படுத்துபவர்கள் இது 'உத்தமர்களின் விளையாட்டு' என சொல்லிக்கொள்ளும் ஆங்கிலேயர்களும், ஆஸ்திரேலியர்களும் தான். மற்ற நாட்டு வீரர்கள் இதனை பயன்படுத்தாமல் இல்லை. நமது வீரர்களும் பாகிஸ்தான் வீரர்களும் இதில் சளைத்தவர்கள் அல்லர் என்பது போட்டிகளைப் பார்த்தவர்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும்.

இப்பதிவு, நமது இந்தியர்கள் சம்பந்தப்பட்ட சில சுவையான நிகழ்வுகளைப்பற்றியது.

வெங்கடேஷ் பிரசாத் & ஆமிர் ஷோகெய்ல் - உலகக்கோப்பை, பெங்களூர்.

இந்தியாவின் 287/8 என்ற இலக்கை குறிவைத்து ஆடிய பாகிஸ்தான் வீரர்கள், ஆமிர் ஷோகெய்ல் மற்றும் சயீத் அன்வரின் அதிரடியான ஆட்டத்தினால், 15 ஓவர்களில் 110/1 என்ற நிலையை அடைந்தனர். ஆமிர் முக்கியமாக அனைவரின் பந்து வீச்சையும் சிதறடித்துக் கொண்டிருந்தார்.

அவ்வாறாக ஒரு பந்தை ஏறியடித்த ஆமிர், பிரசாத்தை நோக்கிச் சென்று, பந்து சென்ற திசையை காட்டி, அடுத்த பந்தும் அங்கே தான் செல்லும் என சைகை செய்தார். வழக்கமாக பந்து வீச்சாளர்கள் தான் இந்த மாதிரி சைகைகள், வார்த்தைகளை உபயோகிப்பார்கள். ஆமீர் மிகவும் அவசரப்பட்டு இம்மாதிரி செய்தார் என்பது அடுத்த பந்திலேயே தெரிந்தது.

அடுத்த பந்தையும் அதே மாதிரி அடிக்க நினைத்தார் ஆமிர். ஆனால், பாவம், தனது ஸ்டம்பை இழந்தார். வழக்கமாக அமைதியான பிரசாத், இம்முறை சும்மா இருக்கவில்லை. ஆமீரை நோக்கி, பெவிலியன் இருக்கும் திசையைக் காண்பித்து அங்கே போ என்றார். முகத்தைத் தொங்கப் போட்டுக் கொண்டு செல்வதைத் தவிர ஆமீருக்கு வேறு வழி?

இப்படி அதிரடியாக உடனடி அடி தனக்கு கிடைக்கும் என ஆமீர் மட்டுமல்ல, பிரசாத் கூட நினைத்துப் பார்த்திருக்க மாட்டார்.

சச்சின் டெண்டுல்கர் & அப்துல் காதர் - 1989, பாகிஸ்தான்.

தனது முதல் தொடரில் ஆடிய சச்சினை பார்த்து, பாகிஸ்தான் ரசிகர்கள் சொல்லியது என்ன தெரியுமா? 'Dudh Pita Bhachcha ..ghar jaake dhoodh pee’ (வீட்டிற்கு போய் பால் குடிடா சின்ன பையா என). சச்சினின் பதிலடி, இளம் வீரர் முஷ்டாக் அகமதினை இரண்டு ஆறு ரன்னுக்கு அடித்தது தான்.

அடுத்து பந்து வீச வந்த அப்துல் காதர், “சின்ன பையன் பந்தை எல்லாம் அடிக்கிறாயே, என்னை அடி பார்க்கலாம்” என சொன்னார். அமைதியாக இருந்த சச்சின் தனது மட்டையினை பேச வைத்தார். அந்த ஓவரில் சச்சின் அடித்த ரன் - 6, 0, 4, 6, 6, 6.

(இந்த ஆட்டம் மழையினால் பாதிக்கப்பட்டதால், அதிகார்ப்பூர்வமாக நடக்கவில்லை. எனினும், ...)

ரவி சாஸ்திரி & மைக்கேல் விட்னி (தேதி தெரியவில்லை)

ஆஸ்திரேலியர்கள் இந்த மாதிரி வார்த்தை ஜாலங்களில் கில்லாடிகள் என்பது அனைவருக்கும் தெரியும் (அதை அவர்கள் ஒத்துக்கொள்ளா விட்டாலும்). அவர்களுக்கே அந்த மருந்தினை கொடுத்தார் ரவி சாஸ்திரி.

மைக்கேல் விட்டினி ஒருமுறை 12'வது ஆட்டக்காரராக களத்தில் இருந்தார். பந்தை அவரை நோக்கி அடித்த ரவி, ரன் எடுக்க நினைத்தார். அப்பந்தை தடுத்த விட்டினி, 'நீ கோட்டை விட்டு வெளியே வந்தால், நான் உன் **** தலையை உடைத்து விடுவேன்' என்றார். ரவியின் பதில் "நீ பேசும் அளவுக்கு, பேட்டிங் செய்தால், 12'வது ஆட்டக்காரராக இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை" என்பதே. விட்டினியின் முகம் எப்படி போயிருக்கும்?

கிரன் மோரே & ஜாவித் மியான்டட் - 1992 உலகக்கோப்பை

ஜாவித் இல்லாமல் இந்தத் தலைப்பில் எழுத முடியுமா? கிரன் மோரேவின் அதிக முறையீடுகளின் காரணமாக கடுப்பாகி போன ஜாவித், ஒரு முறை ரன் அவுட்டிலிருந்து தப்பித்தவுடன் குதித்த குதி யாரும் மறந்திருக்க முடியாது. குதித்தது அவருக்கு மட்டுமே மகிழ்ச்சியை கொடுத்தது, கடைசியில் இந்தப் போட்டியில் ஜெயித்ததோ இந்தியா தான்.

சுனில் கவாஸ்கர் & டெனிஸ் லில்லீ - 1981

மெல்போர்னில் நடந்த 3வது டெஸ்டில், 70 ரன்னுடன் ஆடிக்கொண்டிருந்த கவாஸ்கருக்கு எதிராக லில்லீ LBW அப்பீல் செய்தார். கவாஸ்கர் நடுவருக்கு தனது மட்டையக் காண்பித்து தான் பந்தை மட்டையால் தொட்டிருந்தேன் என உணர்த்தினார். ஆனாலும், லில்லீயோ, பந்து எங்கே பட்டது என கவாஸ்கரிடம் சென்று, தொட்டுக் காண்பித்தார. கடைசியில், முடிவு லில்லிக்கு சாதகமாகவே அளிக்கப்பட்டது.

மெதுவாக பெவிலியனை நோக்கி சென்ற கவாஸ்கரை நோக்கி தனது வார்த்தைகளை வீசினார் லில்லி. அதுவரை பொறுமையாக இருந்த கவாஸ்கர், தனது சக ஆட்டக்காரரான சேத்தன் சௌகானை அழைத்துக்கொண்டு, ஆட்டத்தை விட்டுத்தருவதாக சொன்னார். இது மிகப்பெரிய சர்ச்சையாக இன்னும் பேசப்பட்டு வருகிறது.

பின்னாளில், தனது புத்தகத்தில் இதைப் பற்றி வருத்தப்பட்டு கவாஸ்கர் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். என்றாலும்....

பார்திவ் பட்டேல் & ஸ்டீவ் வா

கடந்த முறை இந்தியா ஆஸ்திரேலியா சென்ற போது, ஸ்டீவ் வா தனது கடைசி டெஸ்ட் தொடர்ப்பந்தயத்தினை ஆடினார். 4வது டெஸ்டில் தோல்வியை தவிர்க்க போராடிக்கொண்டிருந்த வா'விற்கு தன் வயதில் பாதியே ஆன பார்த்திவ் அளித்த 'கசப்பு' மருந்தும் அதற்கு ஸ்டீவின் பதிலும்.

பார்த்திவ்: இன்னும் ஒரே முறைதான் உன்னுடைய 'பெருக்கல்' (sweeping shot) ஆட்டம், அதற்கப்புறம் நீ காலி.

ஸ்டீவ்: கொஞ்சம் மரியாதையுடன் பேசு. நான் 18 வருடங்களுக்கு ஆடத்துவங்கிய போது, நீ இன்னும் படுக்கையில் மூத்தி*** போய்க் கொண்டிருந்தாய்.

ரொம்பத்தான் கசந்து விட்டது போல அவருடைய சொந்த மருந்து?

இன்னும் எத்தனையோ இருக்கின்றன. அதையெல்லாம் எழுத எனக்கு பொறுமை இருக்கிறதோ இல்லையோ, உங்களுக்கு படிக்க பொறுமை இருக்காது என்பதால் தான் வெறும் இந்திய வீரர்கள் சம்பந்தப்பட்ட பதிவு இது!

நன்றி!

ஓடும் இயந்திரம் புத்தியா சிங்

2006-05-03T09:07:00.000+04:00

நேற்று 5 வயதுச் சிறுவன் புத்தியா சிங் தொடர்ந்து 7 மணி நேரத்திற்கும் மேலாக ஓடி சாதனை படைத்துள்ளான். விடியற்காலை 4 மணிக்கு பூரி ஜெகந்நாதர் ஆலயத்திலிருந்து ஓட ஆரம்பித்த இச்சிறுவன் புவனேஸ்வர் நகரை சுமார் 11 மணியளவில் வந்து சேர்ந்தான். இச்சாதனையை லிம்கா சாதனை புத்தகம் அங்கீகரித்து, தனது அடுத்த பதிப்பில் இதை சேர்த்து பதிப்பதாக அறிவித்துள்ளது.

உண்மையில் 70 கி.மீ. வரை ஓட இருந்த புத்தியா, 65 கி.மீ. தூரத்தை கடந்த பின்பு (5 கி.மீ. முன்பே) ஓட முடியாமல் சுருண்டு விழுந்தான். சுமார் 300 மத்திய பாதுகாப்பு படை வீரர்கள் புடை சூழ, வழியெங்கிலும் மக்கள் உற்சாகப்படுத்த இவன் இச்சாதனையை படைத்தான்.

யாரிந்த சிறுவன்? ஒரிசா மாநிலத்தில் உள்ள கொளதம் நகரில் உள்ள ஒரு குடிசைப்பகுதியைச் சேர்ந்தவன் தான் புத்தியா சிங். தகப்பன் இல்லாத இவனை, வேறு யாரிடமோ விற்க இருந்த இவன் தாயிடமிருந்து பிரஞ்சா சிங் என்பவர் இவனை தனது வளர்ப்பு மகனாக தத்து எடுத்துகொண்டார்.

பிரஞ்சா சிங் நடத்தும் ஜூடோ மையத்திற்கு இவனை கூட்டிச்சென்ற இவர், இவனது திறமையை கண்டறிந்தது தற்செயலாகத்தான். ஒருமுறை இவன் சில கெட்ட வார்த்தைகளை உபயோகித்ததால், இவனை மைதானத்தை சுற்றி ஓடச் சொல்லி இருக்கிறார். அதன் பிறகு ஏதோ வேலையாக வெளியே சென்றவர், புத்தியாவை ஒட சொன்னதையே மறந்து விட்டார். 3 மணி நேரம் கழித்து வந்து பார்த்த போது, புத்தியா தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டே இருந்தானாம். 3 மணி நேரம் ஓடியும், ஒரு களைப்பும் அடையாத இவனைக் கண்டு ஆச்சரியம் அடைந்த இவர், பின்னர் மராத்தான் ஓட்டத்திற்காக இவனை தயார் படுத்தி இருக்கிறார்.

ஒரிசா அரசாங்கத்திற்கும் பிரஞ்சா சிங்கிற்கும் சில பிரச்சினைகள் உருவாகின. அரசாங்கம் இச்சிறுவனுக்காக மாதம் ரூ. 500 உதவித்தொகையாக அறிவித்தது. அதே சமயம், இந்த சிறு வயதில் அவனை இவ்வாறு 'அதிக' சிரமத்திற்கு உட்படுத்துவதும் சரியா என கேள்வியையும் எழுப்பியது.

இந்த கேள்வியால் கோபமடைந்த பிரஞ்சா, வேண்டுமானால் அரசாங்கமே அவனை தத்து எடுத்து கவனித்துக்கொள்ளட்டும் என சொல்லியிருந்தார்.

அரசாங்கமோ போன வருடம் ஒரு நிபுணர் குழு அமைத்து, அந்த நிபுணர்கள் பரிந்துரைப்பின் படி புத்தியாவிற்கு போஷாக்கன உணவும், ஓட வேண்டிய அதிக பட்ச தூரத்தையும் சொல்ல வேண்டியது.

இதெல்லாம் கடைப்பிடிக்கப் பட்டதா என தெரியவில்லை. ஆனால், புத்தியாவை கேட்டால், "நான் ஒருசாவிற்காகவும் இந்தியாவிற்காகவும் ஓடிக்கொண்டே இருப்பேன்" என்கிறான் தனது மழலைப் பேச்சில். ஓடிய பின் இவனை சோதித்த இவனது டாக்டர், இவனது இதயத்துடிப்பு மற்றும் தசைகள் எல்லாம் சாதாரணமான அளவிலேயே இருப்பதாகத் தெரிவிக்கிறார். இதெல்லாம் ஒரு அதிசயம் என்றே அனைவரும் நினைக்கின்றனர்.

இந்த ஓடும் இயந்திரம், பெரிய அளவில் ஏதாவது சாதனை படைக்குமா அல்லது வழக்கம் போல சில காலத்திற்கு பிறகு காணாமல் போய் விடுமா? காலம் தான் பதில் சொல்ல வேண்டும்!

பி.கு. - இச்செய்தியை தூர்தர்ஷனைத் தவிர வேறு எந்த டிவியும் காட்டவில்லை. தெரியாதவர்களுக்காகவும், பார்க்காதவர்களுக்காகவும் இப்பதிவு.

கருவிப்பட்டை சோதனை

2006-05-02T15:19:00.000+04:00

ஒரு வழியாக கருவிப்பட்டையை நிறுவியாகி விட்டாயிற்று. அது வேலை செய்வதை சோதிக்கவே இப்பதிவு. இனி எனது பதிவுகளும், தமிழ்மண முகப்பில் தெரியவருமா? (யாராவது தப்பித் தவறி பின்னூட்டமிட்டால்?).

இதற்கெல்லாம் ஒரு பதிவா என்று யாரும் கோபிக்க வேண்டாம்! என்னைப் பொறுத்த வரை இது பெரிய சாதனையே.....

நன்றி

வெளிநாட்டில் வேலையா? - சில தெரியாத / புரியாத விஷயங்கள்

2006-05-01T15:11:00.000+04:00

சில நாட்களுக்கு முன் சந்தித்த சில புது துபாய்வாசிகளைப் பற்றிய பதிவு இது.

மேலும், வேற்று நாட்டில் வேலை தேடும் எத்தனையோ நண்பர்கள் கவனிக்க வேண்டிய விஷயங்களை குறிப்பிடவும் இந்தப்பதிவை உபயோகித்துக் கொள்கிறேன்.

போன வாரம் புதிதாக இங்கு வேலைக்குச் சேர்ந்த சிலரை சந்திக்க நேர்ந்தது. அவர்களில் 4 பேர் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதால், என்னிடம் கொஞ்சம் மனம் விட்டு பேசினார்கள் (அல்லது பேச வைத்தேன்).

இவர்கள் வேலை ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் அனைவருக்கும் காபி, டீ அளித்து கவனித்துக்கொள்ளும் வேலை. ஏறக்குறைய உணவு பரிமாறும் சிப்பந்தி (சர்வர்/பட்லர்) வேலை போல. சிலர் சுத்தம் செய்பவர்கள் (cleaners).

இவர்கள் அனைவரும் ஒரு பிரதிநிதி (ஏஜென்ட்) மூலமாக இங்கு வந்தவர்கள். ஒவ்வொருவரும், ரூ. 60,000 முதல் 1 லட்சம் வரை பணம் கொடுத்து வந்துள்ளனர். அவர்களிடம் சொல்லப்பட்ட வேலை - ஒரு ஓட்டலில். ஆனால், அவர்கள் ஒரு ஒப்பந்தக்கார நிறுவனத்தில் வேலைக்கு அமர்த்தப்பட்டுள்ளனர்.

ஒருவர் சென்னையில் ஒரு ஐந்து நட்சத்திர ஓட்டலில் மேற்பார்வையாளராக பணி செய்து கொண்டிருந்தாராம். சுமார் 10,000 வரை சம்பாத்தித்துக் கொண்டிருந்த வேலையை விட்டுவிட்டு கிட்டத்தட்ட அதே அளவு சம்பள வேலைக்கு இங்கு வந்திருக்கிறார் - உணவு பரிமாறும் சிப்பந்தி வேலை பார்க்க. அவரிடம் சொல்லப்பட்டது ஓட்டலில் மேற்பார்வையாளர் வேலை! ஆனால்?

அவர் ஒரு பட்டம் மற்றும் உணவு வழங்குவதில் உள்ள படிப்பு (Catering Tech. Diploma) படித்தவர். அதனால் அவருக்கு அளிக்கப்பட்டது 700 தி. சம்பளம். பிறந்த குழந்தையை பார்த்துவிட்டு உடனே இங்கு வந்து விட்டதாக சொன்னார்.

அவரிடம் நான் கேட்ட கேள்வி, ஏன் இங்கு இந்த சம்பளத்திற்கு ஒத்துக்கொண்டு வந்தீர்கள் என்பதே. 'தெரியாமல் வந்து விட்டேன்' என்ற வழக்கமான பதிலே கிடைத்தது.

மற்றுமொருவர், சவூதி அரேபியாவில் 10 வருடம் அனுபவம் உள்ளவர். அவர் அங்கு காசாளராக வேலை பார்த்ததாக சொன்னார். அரேபிய மொழியை நன்றாக பேசுகிறார். அவருக்கு சம்பளம் 500 தி. மட்டுமே. அவர் கொடுத்த பணம் 70,000 ரூ.

இவரிடம் கேட்டதற்கு, பணம் கொடுத்து வேலைக்கு ஒத்துக்கொள்வதானால் ஒத்துக்கொள், இல்லாவிட்டால், உன் பின்னால் தயாராக இருக்கும் ஆளுக்கு கொடுத்து விடுவோம் என சொன்னார்கள், அதனால் ஒத்துக்கொண்டு விட்டேன் என்றார்.

மற்றுமொருவர் சென்னையில் உள்ள ஒரு பிரபல துணிக்கடையில் விற்பனையாளராக (salesman) பணிபுரிந்து வந்தாராம். அவர் இங்கே செய்வது சுத்தம் செய்யும் வேலை. சம்பளம் 350 தி. கண்டிப்பாக சென்னையில் இதை விட நிறைய சம்பாதித்துக்கொண்டு இருந்திருப்பார். அவரும் ரூ. 80,000 கொடுத்து தான் வந்திருக்கிறார். கேட்டதற்கு, இங்கு ஏற்கனவே இருக்கும் அவரது அண்ணன் சொல்லித்தான் வந்தாராம். இது பரவாயில்லையா என்றதற்கு, 'வேறு என்ன செய்வது' என்பதே பதிலாக கிடைத்தது.

இவர்களுடன் வந்த அனைவருமே இப்படித் தான் ஒரு தொகையினைக் கொடுத்து இங்கு வந்திருக்கின்றார்கள். ஒன்று செய்த நல்ல வேலையை விட்டுவிட்டு அல்லது இங்கு அந்த வேலையினை விட நல்ல வேலை இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையில்.

இப்படி அடிக்கடி இங்கே நடப்பதை பார்த்திருக்கிறேன். இதற்கு என்ன காரணம்?

முதலாவது முக்கியக்காரணமாக நான் எண்ணுவது இதற்கு முன் இங்கு வரும் இப்படிப்பட்ட ஆட்கள்.

இவர்கள் வந்தவுடன் உண்மையான நிலையைக்கண்டு குமுறுவார்கள் (நமது மேற்கண்ட புது நண்பர்களைப்போல). சில வருடங்களுக்குப் பிறகு பழகிவிடும், ஊருக்கு விடுமுறைக்கு செல்வார்கள். எப்படி தெரியுமா? பகட்டான குளிர் கண்ணாடியும், புத்தம்புதிய கைத்தொலைபேசியும், வாசனை திரவியங்களுமாக. (நமது வெற்றிக் கொடி கட்டு வடிவேலு ஞாபகம் வருகிறதா?). தனது வீட்டு மக்களிடமும், நண்பர்களிடமும், தான் பட்ட அவதிகளையும் தான் செய்து வரும் உண்மையான வேலையையும் மறைத்து விடுவார்கள்.

வீட்டு மக்களிடம் மறைப்பது ஒரு நல்ல எண்ணதினால் தான் என்றாலும், மற்றவர்களிடம் மறைக்கப்படும் போது, அவர்களுக்கும் தானும் வெளிநாட்டில் வேலை பார்த்து இதே மாதிரி 'பந்தா' காட்டலாம், வசதியாக இருக்கலாம் என எண்ணத்தோன்றுகிறது. சில பேர் இங்கு இருக்கும் உண்மை நிலையை அங்கு சொல்ல முற்பட்டாலும், அதை நம்பத் தான் ஆளில்லை. ஏனெனில் பெரும்பான்மை தானே எப்போதும் ஜெயிக்க முடிகிறது?

அப்படிப்பட்ட பந்தாவிற்கும், ஓரளவு வசதியான வாழ்விற்கும் அவர்கள் கொடுக்கும் உண்மையான விலை தான் யாருக்கும் தெரியாமல் மறைக்கப்படுகிறது. குழந்தையின் மழலைப் பேச்சு, மனைவியின் அன்பு, பெற்றோருடைய பாசம், நண்பர்களுடன் உற்சாகம் - இவை அனைத்தையும் இழந்து தவித்து அவர்கள் சம்பாதிப்பது - அந்த ஓரிரு மாதம் விடுமுறையும், அதன் சந்தோஷமும் தான்.

அந்தப் போலியான சந்தோஷத்தை உண்மை என நினைத்து, தானும் அப்படி வெளிநாடு போக வேண்டும் என ஆசையில் இருக்கும் நண்பர்கள் தான் இப்படி மாட்டிக்கொள்கிறார்கள். பத்திரிக்கைகளில் இப்படி ஏமாற்றப்பட்டவர்கள் கதைகளை நிறைய படிக்கிறோம். சேரன் தனது 'வெற்றிக் கொடி கட்டு' படத்தில் ஒரு புதிய வழியையும் சொல்லியிருந்தார். ஆனாலும்?

இந்த நிலை முக்கியமாக கீழ்தட்ட வேலை செய்பவர்களுக்கே ஏற்படுகிறது. மற்றவர்கள் அவ்வளவாக ஏமாற்றப்படுவதில்லை அல்லது ஏமாறுவதில்லை.

இவைகள் நிகழாமல் தடுக்க முடியும். மேற்கண்ட நான் சொன்ன ஆட்கள், நிறைய துணை பிரதிநிதிகளிடம் சிக்கியுள்ளனர். இவர்களை வேலையில் அமர்த்தி இங்கு அனுப்பும் அனுமதியைப் பெற்றது மும்பையில் இருக்கும் ஒரு வேலையளிக்கும் நிறுவனம். இவர்களிடம் நேரடியாக சென்றவர்கள் அளிக்க வேண்டிய 'சேவை'க் கட்டணம் வெறும் 30 அல்லது 40,000 மட்டுமே. இந்த துணை பிரதிநிதிகள் கடலூர், கோவை மற்றும் சென்னையில் இருந்து கொண்டு, மேற்கொண்டு பணம் வாங்கிக்கொண்டு, இவர்களை மும்பைக்கும் அனுப்புகிறார்கள். கடலூர் போன்ற இடங்களில், மேற்படி தொகை அதிகமாகவும், சென்னையில் குறைவாகவும் இருக்கிறது.

வேலைக்கு விண்ணப்பிக்கும் ஆட்கள் நேரடியாக வேலைக்கும் பணியமர்த்தும் பிரதான நிறுவனத்தை அணுகினால் துணை பிரதிநிதிகளுக்கு அளிக்கும் 'அதிக' கட்டணத்தை தவிர்க்கலாம்.

இரண்டாவது, அப்படி உரிமை பெற்ற நிறுவனத்தின் நம்பகத்தன்மையை வெளியுறவுத்துறையிடம் உறுதி செய்துகொள்ளலாம். இவர்களுக்கு உரிமம் எண் உள்ளதா, அப்படி இருக்கிறது என்றால் அது சரியானது தானா போன்ற தகவல்கள்.

மேலும், சொல்லப்படும் வேலை மற்றும் சம்பளம் என்ன என்பதை எழுத்து மூலம் வாங்கிக்கொள்வது மிகவும் நல்லது. இவையெல்லாம், இந்திய அரசாங்கத்தால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட வழிமுறைகளே. ஆனால், நடைமுறைப் படுத்துவது வேலை தேடும் நபர்களிடம் தான் உள்ளது. குடியேற்ற துறை இவைகளை கட்டாயமாக்கப்போவதாக எங்கோ படித்தேன்.

என்ன தான் அரசாங்கம் கட்டாயமாக்கினாலும், இங்கு வரத் துடிக்கும் எத்தனையோ பேர் இருக்கும் வரை இந்த மாதிரி கதைகள் கேட்டுக்கொண்டு தான் இருக்க வேண்டி இருக்கும் என தோன்றுகிறது.

சேது - பாகம் 2

2006-04-25T10:39:00.000+04:00

மேலே இருக்கும் இந்தப் படத்தைப் பார்த்தால், "சேது" படத்தின் இரண்டாவது பாகம் பார்ப்பது போலத் தானே இருக்கிறது? அப்படித்தான் நானும் நினைத்தேன். இது வேறு ஒன்றும் இல்லை.

நம்ம சென்னை மெரீனா நீச்சல் குளத்தில், கூட்டம் அதிகமாயிடிச்சாம். கூட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்தத் தான் இந்த மாதிரி 'ஆடுறா ராமா' செய்யறாங்க.

தடியெடுத்த நீச்சல் குள நிர்வாகிகளைச் சொல்றதா, இல்லை அவங்களை தடியெடுக்க வைத்த நம்ம மக்களை சொல்றதா? என்னவோ போங்க.....

நன்றி: இந்து பத்திரிக்கை (பட உதவிக்கு)

6 & 20 வருடங்களுக்குப் பிறகு….

2006-04-18T09:45:00.000+04:00

இன்று அபு தாபியில், இந்தியா பாகிஸ்தான் கிரிக்கெட் பந்தயம். தலைப்புக்கும் இதற்கும் என்ன சம்பந்தம் என நினைக்கிறீர்களா? இருக்கிறது.

முதலில் 6 வருடம்

இந்தியாவும் பாகிஸ்தானும் ஆறு வருடங்களுக்குப் பிறகு ஒரு பொதுவான இடத்தில் மோதுகின்றன. இது ஐக்கிய ராச்சியத்தில் ஷார்ஜாவிற்குப்பிறகு 2ஆவது இடம். சாயது கிரிக்கெட் மைதானத்தில் நடைபெறும் முதல் சர்வதேச பந்தயமும் இதுவே.

ஷார்ஜா மைதானம் & சாயது மைதானம்

இதற்கு முன் 2000 ஆண்டில் தான் இந்திய பாகிஸ்தான் அணிகள் ஒரு பொதுவான இடத்தில் விளையாண்டன. அசாருதீன் விஷயம் வெளி வந்தவுடன், ஷார்ஜாவில் இந்தியா விளையாடுவதை இந்தியக் கிரிக்கெட் வாரியம் விரும்ப வில்லை. அதற்கப்புறம், அரசியலின் தலையீட்டால் இரண்டு அணிகளும் விளையாடாமலேயே இருந்தன. இப்போது மிக அதிகமாக விளையாடுகிறார்களோ என எண்ணத்தோன்றுமளவிற்கு விளையாடுகிறார்கள்.

எனினும் இன்றைய ஆட்டம் ஒரு நல்ல விஷயத்திற்காகவே. இதனால் திரட்டப்படும் நிதி, சென்ற ஆண்டு பூகம்பத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு அளிக்கப்படுகிறது. இதனால் ஒரு பத்து மில்லியன் டாலர் வரை வசூலிக்க முடியும் என நடத்துபவர்கள் நம்புகிறார்கள். டிக்கெட் விலை குறைந்தது 50 திர்ராமிலிருந்து 2000 தி. வரை வைத்திருக்கிறார்கள். (ஒரு தி. = ரூ. 12). (அதனால் மட்டும் போகாமல் இல்லை, கடமை அழைப்பதாலும் தான்!),

சாயது கிரிக்கெட் மைதானம் பல்வேறு நவீன வசதிகளைக்கொண்டதாம். டிவி ஒளிபரப்பிற்காக விசேஷ ஒளி வசதிகள் கொண்டதாகவும், புல்வெளி ஈரப்பதத்தினை தக்கவைத்துக் கொள்ளும் தன்மையும் கொண்டதாம். பார்க்கலாம் எப்படி என!

20 வருடங்களுக்கு முன்பு!

அது என்னவென்று தெரியாத கிரிக்கெட் ரசிக்கர்களே இருக்க முடியாது. என்ன, சரியான தேதி மறந்திருப்பார்கள். இன்று தான், 20 வருடங்களுக்கு முன் - சேத்தன் ஷர்மா வீசிய கடைசிப்பந்தில் 6 அடித்து, இந்திய கிரிக்கெட்டின் ஷார்ஜா 'ராசி'யை உருவாக்கினார் ஜாவித் மியான்டட்.

இன்று அதே நாளில் இந்தியாவின் தோனி (அல்லது வேறு யாராவது?) பாகிஸ்தானின் பந்து வீச்சை நொறுக்குவார்களா? பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்!

பி.கு. - தேவ், என் வார்த்தையை நான் காப்பாற்றி விட்டேனப்பா!

மிகப்பெரிய F1 விபத்து!

2006-03-26T11:49:00.000+04:00

இந்த மிகப்பெரிய F1 விபத்திலிருந்து யாராவது தப்பித்திருக்க முடியுமா?

F1 கார் பந்தய விபத்தினை எதிர்பார்த்து வந்தவராயிருந்தால், மன்னிக்கவும்! ;)

இன்றைய தத்துவம்!

2006-03-22T07:39:00.000+04:00

எத்தனையோ பேர்களின் வழியில்..........

1.) பாக்கு மரத்துல பாக்கு இருக்கும்,

தேக்கு மரத்துல தேக்கு இருக்கும்,

ஆனா பன மரத்துல பணம் இருக்காது.........

2.) சனி - ஞாயிறு -> ஒரு நாள்,

ஆனா, ஞாயிறு - சனி?

3.) சைக்கிள்லே போனா சைக்கிளிங்,

டிரெயின்லே போனா டிரெயினிங்கா?

4.) என்ன தான் ஏரோப்ளேன் மேல பரந்தாலும்...

பெட்ரோல் போட கீழதான் வரனும்.

5.) மெக்கானிகல் எஞ்ஜினியர் மெக்கானிக் ஆகலாம் ஆனா

சாஃப்ட்வேர் எஞ்ஜினியர் சாஃப்ட்வேர் ஆக முடியாது......

அதிதி தேவோ பவ!

2006-03-21T10:10:00.000+04:00

அதிதி தேவோ பவ - இதற்கு என்ன அர்த்தம் தெரியுமா? விருந்தினர் அனைவரும் கடவுளுக்கு சமம் என்பது பொருள். இதுவே நமது இந்திய அரசின் சுற்றுலாத்துறையின் புது விளம்பரத்தின் தாரக மந்திரம்.

இப்போது வரும் புது விளம்பரங்களைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா? யாராவது ஒரு வெளிநாட்டுப் பயணி, ஒரு ஏஜென்ட்டால் தொந்தரவு செய்யப்படுவது போலவும், இந்தியக் குடிமகன் ஒருவர் அவருக்கு உதவுவது போலவும் இந்த விளம்பரங்கள் அமைந்திருக்கின்றன. இத்தனை நாட்கள் இவர்கள் தூங்கி விட்டு, இப்போதாவது விழித்துக்கொண்டார்களே எனத் தோன்றுவதை தவிர்க்க முடியவில்லை. ஒவ்வொரு சுற்றுலாத்தளங்களிலும் சுற்றுலாப்பயணிகள் படும் அவதிகள் சொல்லி மாளாது.

இந்தியாவிற்கு வரும் வெளிநாட்டினரின் எண்ணிக்கை ஒவ்வொரு வருடமும் அதிகரித்துக்கொண்டே தான் இருக்கிறது. ஆனால் இவர்கள் படும் பாடு, அவர்களை மறுபடியும் இந்தியாவிற்கு வர வைக்குமா என்பதே மிகப்பெரிய கேள்வி.

இந்த மாதிரி, வெறும் வெளிநாட்டுப் பயணிகளுக்கு மட்டுமே தொந்தரவு என்பது உண்மையல்ல என்பது ஏதாவது ஒரு புகழ்பெற்ற சுற்றுலாத் தளத்திற்கு சென்ற அனைவருக்கும் தெரிந்திருக்கும். இந்த மாதிரி பாகுபாடுகள் தான் நமது சில்லறை ஏஜென்டுகளுக்கு கிடையாதே?

ஏஜென்டுகள் மட்டுமா? ஆட்டோ ஓட்டுனர்கள், வாடகைக்கார் ஓட்டுனர்கள், விமான நிலையத்தில் உள்ள ஊழியர்கள் என எத்தனையோ பேர் இந்த மாதிரி தொல்லை கொடுப்பவர்களில் அடக்கம்.

ஒருமுறை ஊட்டிக்கு பயணம் செய்த போது, நான் பதிவு செய்த விடுதியில் இருந்து வண்டி அனுப்பவதாக சொல்லியிருந்தார்கள் - ஆனால், அனுப்பவில்லை. எனவே வெளியே வந்து அவர்களுக்கு தொலைபேசியில் விவரம் சொல்லிக் காத்திருந்தபோது, ஒரு ஆட்டோ ஓட்டுனர் என்னை அணுகினார். அவரிடம் எனக்கு ஆட்டோ வேண்டாம் எனவும், விடுதியின் வண்டிக்காக காத்திருப்பதாகவும் பணிவுடன் சொன்னேன்.

அதற்கு அவர், அந்த விடுதி (Sterling Resorts!) கண்டிப்பாக வண்டி அனுப்பது எனவும் காத்திருப்பது வீண் எனவும் 'வாழ்த்துரை' வழங்கினார். நான் சொன்னேன் - அவ்வாறு வரவில்லையெனில், நான் நடந்தே செல்வேன், கண்டிப்பாக அவரது ஆட்டோவில் ஏற மாட்டேன் என்று. 10 நிமிடத்திற்குள்ளாக அந்த வண்டி வந்தது. அவரது வாழ்த்துரை பலிக்கவும் இல்லை, அவரது கணிப்பு ஒரு உண்மையுமில்லை!

இந்த மாதிரி ஒவ்வொருவரும் ஏதாவது விதத்தில் ஒரு கசப்பான அனுபவம் இருக்கும். இந்திய சுற்றுலாத்துறை இந்த மாதிரி ஏஜென்டுகளை மற்றும் குறி வைக்காமல், இந்தியர் அனைவருடைய மனநிலையில் மாற்றம் வரவைக்கவேண்டும். அப்படி செய்தால், சுற்றுலாப் பயணிகள் அனைவரும் எந்த வித தடையுமின்றி அடிக்கடி இந்தியா வருவார்கள்.

பார்க்கலாம் இந்த விளம்பரங்கள் எத்தனை தூரம் இந்தியர்களை சென்றடைகின்றன என்று!

பாகிஸ்தான் மாறுகிறதா?

2006-03-20T09:22:00.000+04:00

காமன்வெல்த் போட்டிகள் இப்போது ஆஸ்திரேலியாவில் நடந்து வருவது அனைவருக்கும் தெரியும். இதில் நீச்சல் போட்டிகளில் பாகிஸ்தான் நாட்டு வீராங்கனைகள் கலந்து கொள்வதாக (முதல் சுற்றுகளில்) பார்த்த போது, பெரிதும் ஆச்சரியம் அடைந்தேன்.

ஆக்கி போட்டிகளிலேயே அரைப்பாவாடை அணிய வேண்டியிருப்பதால், பெண்கள் அப்போட்டிகளில் கலந்து கொள்ளக்கூடாது என சொல்லிய நாடா, நீச்சல் போட்டியில் தனது நாட்டுப் பெண்களைக் கலந்து கொள்ள அனுமதிதது? இது தான் எனது ஆச்சரியம்.

சரி அனுமதித்தது உடல் தெரியாத முழு நீச்சல் உடை அணி தான் அணிய வேண்டும் என்பது போன்ற சில விதிமுறைகளுக்குட்பட்டதாகத்தான் இருக்கும் என நினைத்தேன். போட்டியில் கலந்து கொள்ளவந்த வீராங்கனையைப் பார்த்ததும் இன்னும் ஆச்சரியம்! பொதுவாக அனைவரும் அணியும் முதுகு தெரியுமாறு உள்ள உடையையே அவர் அணிந்து போட்டியில் கலந்து கொண்டார் (பெயர் - கிரன் கான்). ஆஸ்திரேலியாவைச் சேர்ந்த ஒருவர், முழு உடல் மறைக்கும் உடையை அணிந்து பங்கு பெற்றது வேறு விஷயம்.

பாகிஸ்தானின் இந்த மாற்றம் வரவேற்கத்தக்கதே! காரணம் எதுவென்று தெரியவில்லை - எதுவாக இருப்பினும், பாராட்டப்பட வேண்டிய விஷயம்.

பி.கு.: கலந்து கொண்ட 2 வீராங்கனைகளுமே, கடைசியாகத் தான் வந்தார்கள். அடுத்த போட்டியில் முன்னேற்றம் இருக்குமென நம்புவோமாக!

சிவாஜி படத்திலிருந்து 'ஷ்ரேயா' நீக்கமா?

2006-03-15T10:04:00.000+04:00

ஷார்ஜா நட்சத்திரக் கிரிக்கெட்டின் எதிரொலி
(நமது சிறப்பு நிருபர் ஐடியா ஐயாச்சாமியின் சிறப்பு தொகுப்பு!).

கடந்த வாரம் தெலுங்குப்பட உலக சினிமா நட்சத்திரங்களுக்கும், தமிழ் சினிமா நட்சத்திரங்களுக்கும் இடையே கிரிக்கெட் போட்டி ஷார்ஜாவில் நடந்தது அனைவரும் அறிந்ததே.

இந்தப்போட்டியில் தெலுங்கு நட்சத்திரங்களே வெற்றி பெற்றனர். இந்தப்போட்டியினால், பல சுவையான நிகழ்வுகள் நடந்துள்ளன. அவை பற்றிய சிறப்புத்தொகுப்பு:

முதல் சுவையான விஷயம் - சிவாஜி பட நாயகி ஷ்ரேயா பற்றியது. அவர் தற்போது தமிழ் படத்தில், அதுவும் சூப்பர் ஸ்டாருடன் நடித்து வருகிறார். ஆனால் போட்டி நடந்த போது, அவர் முழுவதும் தெலுங்கு அணிக்கே ஆதரவு தந்ததை அனைவரும் டிவியில் பார்த்திருப்பீர்கள். இதனால் எரிச்சலடைந்துள்ள தமிழ்நாட்டு நடிகர்கள், அவரை சிவாஜி தமிழ்ப் படத்திலிருந்து நீக்குமாறு கோரிக்கை விடுத்துள்ளனர். அது மட்டுமல்லாமல், அவர் இனிமேல் எந்த தமிழ் படத்திலும் நடிக்க வாய்ப்பு கொடுக்கக் கூடாது என அவர்கள் கோரிக்கை விடுத்துள்ளனர். இது 'தமிழ்' சம்பந்தப்பட்ட விஷயம் என்பதால், ரஜினி இதற்கு இணங்குவார் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

ஏஞ்ஜலா நிவாரண நிதி

இந்தப்போட்டியை காண வந்த மும்பை நடிகை ஏஞ்ஜலா (உள்ளம் கொள்ளை போகுதே படத்தில் பிரபு தேவாவுடன் நடித்தவர்), அவரது ஏழ்மை நிலையை பிரதிபலிக்கும்படி உடை அணிந்து வந்திருந்தைக் கண்ட ஷார்ஜா வாழ் மக்கள், அவர்து 'உடை' நிதிக்காக ஒரு இயக்கத்தினை துவக்கியுள்ளார்கள்.

அவரது ஏழ்மையை அனைவரும் பார்க்க வேண்டும் என, ஏஞ்ஜலா மைதானத்தை சுற்றி சுற்றி வந்தார். இதனால், பலர் கண்ணீர் விட்டனர். விட்ட கண்ணீர் ஆறாகப் பெருகி ஆட்ட மைதானத்தை நனைத்ததால், ஆட்டம் சில நிமிடங்களுகு தடைபெறுமோ என அஞ்சி, போட்டி நடத்தியவர்கள் ஏஞ்ஜலாவை ஒரே இடத்தில் அமர செய்தனர்.

ஜெயா டிவியின் மற்றுமொரு சாதனை

50 ஓவர்கள் கொண்ட ஒரு நாள் சர்வதேசப்போட்டிகள், சுமார் ஒரு அணிக்கு மூன்றரை மணி நேரம் வீதமாக, ஏழரை மணி நேரம் நடக்கும் (உணவு இடைவேளையையும் உட்பட) என்பது அனைவரும் அறிந்தே. ஆனால் 30 ஓவர்களே கொண்ட இந்த நட்சத்திர போட்டியை, சுமார் 8 மணி நேரத்திற்கும் மேலாக 'ஒளி பரப்பி' ஜெயா டிவி சாதனை படைத்துள்ளது.

இடையில் ஜெயா டிவியின் செய்திகள், இரவு 7.30 மணிக்கு இருந்ததால், ஒரு 30 நிமிட நேரடி ஒளிபரப்பை பார்க்க இயலாது என (துபாய்வாசி போன்ற) ரசிகர்கள் நினைத்தனர். ஆனால், ஜெயா டிவியின் தொழில்நுட்பத்தால், விட்ட இடத்திலிருந்தே 'நேரடியாக' இந்த ஆட்டம் ஒளிபரப்பானது.

தூர்தர்ஷன் இந்தத் தொழில்நுட்பத்தின் ரகசியத்தினை, ஜெயா டிவியிடமிருந்து அறிய மிகவும் ஆவலாக இருப்பதாகத் தெரிகிறது. மேலும் தான் தான் ஆட்டங்களிடையே விளம்பரங்களை செருகுவதில் முடிசூடா மன்னன் என நினைத்திருந்ததை, ஜெயா டிவி விளம்பரங்களிடையே ஆட்டத்தினை ஒளிபரப்பி அந்த எண்ணத்தை தவிடு பொடியாக்கிவிட்டது எனத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

தயாநிதி மாறன் தனது பதவியை ராஜினாமா செய்தால் மட்டுமே, இந்த தொழில்நுட்பத்தினை தூர்தர்ஷனுக்கு வழங்க முடியும் என ஜெயா டிவி நிறுவனம் அறிவிக்கும் எனவும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

நமது சிறப்பு நிருபர்
ஐடியா ஐயாச்சாமி

உண்மையெது பொய்யுமெது, ஒன்னும் புரியலே!

2006-03-08T10:23:00.000+04:00

நிஜமும் நிழலும்

டிஸ்கி: மகளிர் தினத்திற்கும், இதற்கும் ஒன்றும் தொடர்பு இல்லை!

எனக்குப் புரியவில்லை!

2006-03-07T15:00:00.000+04:00

சென்ற முறை நான் சென்னை சென்றிருந்த போது நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சி, என் மனதை மிகவும் வருந்தச் செய்தது.

சமீப காலங்களில், சென்னை செல்லும்போதெல்லாம் பேருந்துப்பயணம் மிகவும் சில தான். காரணம் போக வேண்டிய தூரம் அவ்வளவு இல்லை அல்லது போய் வருவதற்கு ஒரு வாகனம் இருந்தது. இந்தத் தடவை வாகனம் இல்லாத காரணத்தால், மற்றும் போரூர் வரை போக வேண்டியிருந்ததாலும், பேருந்தே சரியென்று போயிருந்தேன்.

சென்னை கூட்டம் எனக்கு ஒன்றும் புதியதல்ல. பள்ளிக்கும், கல்லூரிக்கும் - ஏன் வேலைக்கும் கூட பேருந்து ஒன்றே உபயோகித்து வந்தவன் நான். கூட்டம் பழகியது தான் என்றாலும், சமீப காலமாக அது அதிகரித்துக்கொண்டே தான் வருகிறது என எல்லாருக்கும் தெரியும். எனக்கும் அது தெரிந்தே இருந்தது.

குறிப்பாக போரூரின் வழித்தடம் மிகக் கூட்டமான ஒன்று என்று நினைக்கிறேன். வரும்போதும் போகும்போதும் கூட்டத்திற்கு ஒரு வித்தியாசமுமில்லை. இத்தனைக்கும் நேரம் காலை 10 மணிதான். கூட்டமில்லா பேருந்திற்காக காத்திருப்பதாக இருந்தால், அன்றே வீடு போய் சேரமுடியாது என்பதால், வந்த ஒரு பேருந்தில் முண்டியடித்துக்கொண்டு எறினேன்.

நமது சென்னையில், கடைசி வரிசை மகளிருக்காக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது அனைவரும் அறிந்ததே. ஆனால் நான் ஏறிய போது, அதில் ஆண்கள் தான் உட்கார்ந்திருந்தனர். அதில் குறிப்பிடத்தக்க இருவர் - வயது 25 கூட இருக்காது. ஏதோ ஒரு தொழிற்சாலையில் வேலை செய்பவர்கள் போலத் தோற்றமளித்தனர். இந்தக்காலத்து 'வயசுப் பசங்க' என நாம் நினைக்கும் எல்லாத் தகுதிகளும் அவர்களுக்கு இருந்தது. அமர்ந்திருந்தவர்களில் ஒருவர் ஒரு குழந்தையுடனும், ஒருவர் வயதானவராகவும் இருந்தனர். எனக்கு இடம் கிடைக்கவில்லை.

பேருந்து விருகம்பாக்கம் வந்தடைந்தது. நிறைய பெண்மணிகள் ஏறினர். அவர்களுக்கே உரிய பழக்கமான ஏறிய பின் முன்னே செல்லாமல், பின் வரிசையை நோக்கி வந்தனர். இருக்கையில் அமர்ந்திருந்தவர்களில் எவரும் எழுந்து இடமளிப்பதாகத் தெரியவில்லை.

புதிதாக ஏறிய அம்மணி ஒருவர், மெதுவாக புலம்ப ஆரம்பித்தார். 'இவனுங்க எல்லாம் இடம் கேட்டாக்கூட கொடுக்க மாட்டானுங்க' என்று. அதைக் கேட்ட அந்தப் பெரியவர், எழுந்து இடத்தை அளித்தார். அவர் எழுந்திருக்கவே, அவரது பக்கத்தில் இருந்த மற்றொருவரும் எழுந்திருக்க வேண்டியதாகியது.

அடுத்த நிறுத்தம் வந்தது. இன்னும் பல பெண்கள் ஏறினர். இப்போது ஏறிய பெண்களில் ஒரு குடும்பம் அடக்கம். வயதான ஒரு பெண் மற்றும் கைக்குழந்தையுடன் ஒரு பெண் என இருந்த அவர்கள் உட்கார இடமளிக்குமாறு கேட்டனர். நமது வாலிபர்கள், எழுந்திருக்கவில்லை - மற்றவர்கள் எழுந்திருந்தனர். அதனால் காலியான இடத்தில், இருவரும் நகர்ந்து கொண்டு (பேருந்தின் வலது ஓர ஜன்னல் பக்கம்) வசதியாக அமர்ந்து கொண்டனர்.

குழந்தையை வைத்துக்கொண்டு இருந்தவரும் எழுந்திருக்க பார்த்தார், ஆனால் அவரை உட்கார சொல்லிவிட்டு பெண்கள் அவருக்கு அருகிலேயே அமர்ந்து கொண்டனர். குழந்தையை வைத்துக்கொண்டிருந்த பெண்ணுக்கு இடம் கிடைத்தது. ஆனால் அந்த வயதான பெண்மணிக்கு இடம் கிடைக்கவில்லை.

அடுத்த நிறுத்தமும் வந்தது - இன்னும் கூட்டமும் கூடத்தான். கூட்டத்தில் சரியாக நிற்கக்கூட முடியவில்லை. பேருந்து ஆடும் ஆட்டத்திலும் அது இருந்த நிலையுலும் - சொல்லவே வேண்டாம்.

பொறுத்துப் பொறுத்துப் பார்த்த அந்த வயதான அம்மா, வெளிப்படையாகவே கேட்க ஆரம்பித்தார். அந்தப் பையன்களோ எதுவுமே கேட்காதது போல தங்களுக்குள்ளாகவே பேசிக்கொண்டிருந்தனர். பெண்கள் அனைவரும் சேர்ந்து சத்தமே போட ஆரம்பித்து விட்டனர். இவர்களோ அசருவதாக இல்லை.

நடத்துனரும் தன் பங்குக்கு தனது இருக்கையிலிருந்து குரல் கொடுத்தார். ஒன்றும் உபயோகமில்லை. வடபழனி நிறுத்தம் வந்தவுடன், அந்த இருவரில் ஒருவன் மட்டும் எழுந்தான். அந்த வயதான அம்மா அமர்ந்துகொண்டார். இன்னொருவனோ, ஒன்றுமே நடக்காதது போல அப்படியே இருந்தான்.
வடபழனி கமலா தியேட்டர் வந்தவுடன் தான் அவன் எழுந்தான் - ஏன் தெரியுமா? அடுத்த சிக்னலில் இறங்கிக் கொள்ள. இல்லையெனில்?

முன்பெல்லாம், நான் சென்னையில் பேருந்துகளில் பயணித்த போதெல்லாம், பெண்கள் வந்தால் தானாகவே ஏறக்குறைய அனைவரும் (சில சமயம் ஆண்கள் இருக்கையாக இருப்பினும் கூட) எழுந்து இடமளித்தனர். இப்போதெல்லாம் அந்த மாதிரி எதிர்பார்க்கக் கூடாதோ?

அந்த வாலிபர்கள் இருவரும் பயணிக்க வேண்டிய தூரம் மிகக் குறைவே. 4 நிறுத்தங்கள் தான். அந்தத் தூரத்திற்கு அவர்களால் நின்று பயணிக்க முடியவில்லை. ஒருவேளை அவர்கள் இரவுப்பணி செய்துவிட்டு வருபவர்களாக இருந்தால் கூட, பெண்கள் (அதுவும் குழந்தையுடன் / வயதான பெண் வேறு) கெஞ்சிக்கேட்ட பின்னும் அவர்கள் எழுந்திருக்காதது மிகவும் வருத்தப்பட வைத்தது.

இப்போதெல்லாம் பெண்களுக்கு மரியாதையே இந்த 'வயசுப்பசங்க' கொடுப்பதில்லை என்பது தான் எனக்குத் தோன்றிய ஒன்று. இதற்கு யார் காரணம்? பெண்களும் ஒரு காரணமா என எனக்குப் புரியவில்லை. சென்னையில் இருந்து வந்து 7 வருடமாகி விட்டபடியால், இதைப் புரிந்து கொள்ள என்னால் முடியவில்லை.

என்னுடைய பெண் உறவினர் ஒருவரிடம் இந்த நிகழ்வைச் சொல்லியபோது, இப்போதெல்லாம் இப்படித்தான் என வெகு சாதாரணமாக சொன்னார். அவர்களுக்கெல்லாம் பழகி விட்டது. எனக்குத் தான் இது மிக புதிது!

இதற்கெல்லாம் யார் காரணம்? அனைவரும் 'வெறும்' சுயநலவாதிகளாக மாறி விட்டனரா? அல்லது இந்த 'எதிர்கால' சந்ததி தான் இப்படி அடிப்படை குணங்கள் இல்லாமல் மாறிக்கொண்டிருக்கிறதா?

எனக்குப் புரியவில்லை!

புஷ் - கருணாநிதி சந்திப்பு

2006-03-02T10:43:00.000+04:00

சென்னை, இந்தியா, ஆசியா, உலகம்: தற்போது இந்தியா வந்துள்ள அமெரிக்க அதிபர், இந்தியா முழுவதும் ஒரு நிமிடத்திற்கு பேச வெறும் ஒரு ரூபாய் என்ற திட்டத்தினைக் கேள்விப்பட்டார். இதனால் பெரிதும் ஆச்சரியப்பட்ட அவர், இந்தத் திட்டத்திற்கு பின்னே யார் இருக்கிறார் என்பதை அறிய மிகவும் ஆசைப்பட்டதால், பிரதமர் மன்மோகன் சிங் தனது அமைச்சர் தயாநிதி மாறனை அறிமுகம் செய்துவைத்தார்.

அதிபரை தனியாக சந்தித்த தயாநிதி மாறனிடம், இந்த மகத்தான திட்டத்தினை அமெரிக்காவிலும் செயல்படுத்த வேண்டி இருப்பதால், அதன் ரகசியம் என்னவென்று புஷ் கேட்டதாகவும், அந்தத் தொழில்நுட்பத்தினைத் சொல்லித்தர வேண்டுமென்றால், தனது தாத்தா திரு. கருணாநிதியை புஷ் சந்தித்து ஆக வேண்டும் என மாறன் அன்பாக 'கேட்டுக்கொண்டதாக' தெரிகிறது.

இந்தத் தொழில்நுட்பத்தின் முக்கியத்துவம் கருதி, புஷ் இந்த சந்திப்பிற்கு சம்மதித்தார்.

கலைஞரை அவரது இல்லத்தில் சந்தித்த புஷ்'க்கு மாலை முரசு, தமிழ்முரசு மற்றும் தினகரன் பத்திரிக்கைகளின் ஆயுள் சந்தா அளித்து மகிழ்ந்தார்.

சந்திப்புக்கு பிறகு நிருபர்களை சந்தித்த கலைஞரிடம் அவர்கள் என்ன பேசினார்கள் என்ற கேள்விக்கு, தேர்தல் கூட்டணி வைப்பது எப்படி என்று புஷ் கேட்டதாகவும் அதைப்பற்றியே பேச்சு இருந்ததாகவும் அவர் தெரிவித்தார்.

தமிழக முதல்வரை ஏன் புஷ் சந்திக்கவில்லை என்ற கேள்விக்கு, மாறன் அவர்கள் அது அதிபரின் பாதுகாபு அதிகாரிகள் பொருத்த விஷயம், ஏனெனில் அங்கு செல்வது புஷ்ஷிற்கு பாதுகாப்பு இல்லை என அவர்கள் தெரிவித்ததாக அவர் நிருபர்களிடம் சொன்னார்.

நமது நிருபர் ஐடியா ஐயாச்சாமி

(கற்பனைச் செய்தி!)

எங்கே போகிறோம்?

2006-02-28T09:56:00.000+04:00

நான் துபாய் வந்து 7 வருடங்களுக்கு மேல் ஆகி விட்டன. வந்த புதிதில் எதுவுமே பிடிக்காமல் தான் இருந்தது, வழக்கமான 'மேல்நாட்டு வாழ் இந்தியர்கள் போல'.

அங்கே இருந்த போது தெரியாத பலரின் அருமை பெருமைகள் இங்கே வந்தபின் தெரிய ஆரம்பித்தது. கண் கெட்ட பிறகு சூரிய நமஸ்காரம்!

அதனால் எல்லோருக்கும் கடிதம் எழுத ஆரம்பித்தேன். தனியாக இருக்கும் போது பொழுதை கழிக்க இதைத்தவிர நல்ல வேலை இருக்க முடியுமா? 10 கடிதம் போட்டால், பதில் வருவது ஒன்று அல்லது இரண்டு தான் இருக்கும் (வீட்டுக்காரம்மா இதுலே அடக்கம் இல்லே). அந்த ஒன்றுக்கு பதில் போட்டால், அதுவும் திரும்ப வருவது மிகவும் அரிது (இல்லையென்றே சொல்லலாம்).

இணையம் வளர ஆரம்பித்த பின் (அல்லது இணையத்தைப் பற்றி எனக்கு தெரிய ஆரம்பித்த பின்) அதன் மூலம் தொடர்பு கொள்ள ஆரம்பித்தேன். இதில் அவ்வளவு மோசமான முடிவு இல்லை. அவ்வப்போது இல்லாவிட்டாலும் எப்போதாவது பதில் வந்து விடும். பெரும்பாலும், அலுவலகத்திலிருந்து பல பேருக்கு அனுப்ப பலருக்கு முடியும் என்பதால்.

முடியாதவர்களை குறை சொல்லவும் முடியாது. ஏனெனில், வெளியே சென்று வேலை மெனக்கெட்டு இணையத்திற்காக பணம் செலவு செய்து எனக்கு பதில் அனுப்ப நான் என்ன அவ்வளவு பெரிய ஆளா என நினைத்துக்கொள்வேன்.

சிலர் அதையும் ஒழுங்காக கடைப்பிடிக்காமல் போனதால், தொலைபேசி மூலம் அவ்வப்போது தொடர்பு கொண்டு பேசுவேன். வெளிநாட்டில் இருக்கும் எல்லோருக்கும் தெரியும், வெளிநாட்டில் எல்லாம் இலவச தொலைபேசி இல்லையென. உண்மையில், இப்போதெல்லாம் இந்தியாவில் இருந்து பேசினால் தான் கட்டணம் மிகவும் குறைவு. அதெல்லாம் அவர்களுக்கு சொல்லி புரிய வைக்க முற்படுவது, செவிடன் காதில் சங்கூதுவது போல. வெளிநாட்டில் தான் பணம் மரத்தில் காய்க்கிறதே?

சரி. சொல்ல வந்ததை சொல்லாமல், எங்கேயோ போய்க்கொண்டிருக்கிறேன். விஷயத்திற்கு வருகிறேன்.

சமீபத்தில் கல்லூரியில் என்னோடு படித்த ஒரு நண்பனுக்கு (SS என வைத்துக்கொள்வோம்) தொலைபேசியில் அழைத்துப் பேசினேன். அவன், நான் மற்றும் இன்னொரு நண்பன் (KK) மூவரும் ஒரு அணியாக கல்லூரியில் இருந்தோம். சென்னைக்கு செல்லும்போதெல்லாம் மூவரும் சந்திப்பதுண்டு.

நலம் விசாரிக்கும்போது அவனிடம் KK பற்றி விசாரித்தேன். அதற்கு SS சொன்ன பதில் தான் இந்தப்பதிவை எழுதத்தூண்டியது.

அவன் (SS) சொன்னான், KKவிடம் அவனே பேசி மாசக்கணக்கில் ஆகிறது என்று. நான் துபாயில் இருப்பதும், அவன் சென்னையில் இருப்பதும் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரி தான் என்று. எனக்கு ஒரே அதிர்ச்சி / ஆச்சரியம். அவனிடம் சொன்னேன், நான் KKவை மிகவும் விசாரித்ததாக அழைத்து சொல்லு, என்னைக் காரணம் வைத்தாவது நீ அவனிடம் பேசு என்று.

இது ஒரு சிறிய உதாரணம் தான். எத்தனையோ நண்பர்களை (மற்றும் சில சொந்தங்களையும்) இந்த மாதிரி 'இரு வழி' தொடர்பு இல்லாமல் நான் இழந்திருக்கிறேன். நான் தான் ஊரைவிட்டு இங்கே வந்தேன், அதனால் அப்படி நிகழ்ந்தது என்றால், ஒரே ஊரில் இருந்து கொண்டு மாதக்கணக்கில் பேசிக்கொள்ளாமல் (சந்திப்பு 2வது விஷயம்) இருப்பது சரியா?

நம்மில் எத்தனையோ பேர் சொந்த வேலைகளில் மூழ்கி பல உறவுகளையும், நண்பர்களையும் இழந்து விடுகிறோம். தொடர்பு கொள்ள எத்தனையோ வழிகள் இந்த கலியுகத்தில் - அப்படி இருந்தும்? ஒரு சிறிய 1 மணித்துளி தொலைபேசி அழைப்பு? ஏதோ ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை (இங்கே வெள்ளிக்கிழமை)யில் ஒரு சந்திப்பு என இருந்தால், இப்படி இழக்க நேரிடாது.

ஓடி ஓடி உழைத்து சம்பாதிக்கிறோம், கடைசியில் தனிமையாக உணரும்போது இதையெல்லாம் நினைத்து வருத்தப்பட நேரிடும். உணர்வோமா?

சில நேரங்களில் சில கேள்விகள்

2006-02-27T11:07:00.000+04:00

சில சமயத்திலே எதிர்பாராம ஒருத்தரை சந்திக்கும் போது, நம்ம மக்கள் இருக்காங்களே, எதுவோ கேட்கனுமேனு சில கேள்விகள் கேட்பாங்க பாருங்க, அது அசட்டுத்தனமான கேள்வின்னு தெரிஞ்சும்? கண்டிப்பா எல்லோருக்கும் அந்த அனுபவம் இருக்கும் (சொல்லியோ அல்லது கேட்டோ).

வேறு வழியில்லாம கேட்க வேண்டி இருக்கும் போது உங்களுக்குள்ளே சில பதில் சொல்லத் தோணி இருக்கா இல்லையா? அதிலே சில உதாரணங்கள் தான் கீழே! படிச்சிப் பார்த்துட்டு வேற ஏதாவது இன்னும் இருந்தா அல்லது அனுபவிச்சி இருந்தா எடுத்து விடுங்க!

(கலரில் இருப்பவை நாம் திருப்பி சொல்ல நினைத்தது)

சினிமா தியேட்டரில்:

யேய், இங்கே என்ன செய்யறே

சும்மா சினிமா பார்க்க வந்தேன்
உனக்கு தெரியாதா? இங்கே தியேட்டரில் பிளாக்லே டிக்கெட் விற்கிறேனே?

பேருந்தில்: நல்ல கட்டை வைத்த காலணியைப்போட்டு யார் காலையாவது மிதித்து விட்டு
ஸாரி, வலிக்கிறதா?
இல்லைங்க, பரவாயில்லை.
வலிக்கவே இல்லையே? நான் தான் அனஸ்தீஸியா போட்டுட்டு வந்திருக்கேனே, இன்னோரு தடவை மிதிக்கிறீங்களா?

இறுதிச்சடங்கில்:
எத்தனையோ பேரு இருக்கும் போது இவர் மட்டும், சே...
ஆமாங்க பாவம்.
ஏன், நீங்க போயிருக்காலம்னு சொல்றீங்களா?

உணவு விடுதியில்:
சர்வர், இந்த டிஷ் எப்படி இருக்கும்?
ரொம்ப நல்லா இருக்கும் சார்.
அதுவா, ரொம்ப மோசம் சார். எல்லாம் கலப்படத்திலே செஞ்சது. அப்பப்போ நாங்க எல்லாம் எச்சி கூட துப்புவோமே?

குடும்ப விழாவில், நெடுநாள் கழித்து பார்க்கும் அத்தை
டேய், எவ்வளோ பெருசா வளர்ந்துட்டே நீ?
ஆமாம் அத்தை.
ஆமா, ஆனா நீங்களும் ஒன்னும் சுருங்கி எல்லாம் போகலை.

கல்யாணத்தில், மணப்பெண்ணைப் பார்த்து
இந்தப்பையன் எப்படி? நல்ல பையன் தானே?
ஆமாம், ரொம்ப ரொம்ப நல்லவரு.
அவன் ரொம்ப மோசமானவன் தான், ஆனா நிறையப் பணம் வைச்சிருக்கான்னு தான் அவனை கட்டிக்கறேன்.

நடுராத்திரியில் 1 மணிக்கு, தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் போது போன் அடித்து,
ஸாரி, தூங்கிட்டு இருந்தியா?
இல்லை பரவாயில்லை, சொல்லு.
தூக்கம் வரலே, அதான் கொசு கிட்டே அதோட வாழ்கையைப் பற்றி பேசிகிட்டு இருந்தேன்.

யாராவது முடி வெட்டிக்கொண்டு வருபவரை (அல்லது வருபவளை) பார்த்து:
என்ன முடி வெட்டிகிட்டியா?
ஆமா, நல்லா இல்லை?
இல்லையே, இது இலையுதிர்காலம் இல்லையா, அதான் தானா உதிருது.

பல் மருத்துவர் உங்கள் வாயில் கூரான ஆயுதத்தை வைத்துக்கொண்டு
வலிச்சா சொல்லுங்க, என்ன?
சரிங்க டாக்டர்.
வலிக்காது டாக்டர் - கொஞ்சூண்டு ரத்தம் மட்டும் தான் வரும்.

நீங்கள் சிகரெட் பிடிப்பவர் என்று தெரியாத உங்கள் 'மனம் கவர்ந்த' பெண்,
ஏய், நீ சிகரெட் பிடிப்பியா?
@#&(*%^
என்ன ஒரு அதிசயம் பாரேன், சாக்கை வாயிலே வைச்சிகிட்டு இருந்தேன், அதுவா தீப்பிடிச்சி எரிஞ்சிகிட்டு இருக்கு இப்போ?

நட்பு, காதல் & கல்யாணம்

2006-02-26T13:29:00.000+04:00

நட்பு:

நீயும் நானும் நண்பர்கள்,
நீ அழுதால் நானும் அழுவேன்,
நீ சண்டையிட்டால் நானும் சண்டையிடுவேன்,
நீ காயப்பட்டால், நானும் காயப்படுவேன்
நீ மலையிலிருந்து குதித்தால்................

நீ இல்லாமல் நான் இனிமேல் எப்படி இருப்பேனோ?

காதல்:

காதல் என்பது ரஜினி மாதிரி
அது எப்போ வரும், எப்படி வரும்னு யாருக்கும் தெரியாது!
ஆனா, வர வேண்டிய நேரத்துக்கு சரியா வந்துடும்.

கல்யாணம்:

கல்யாணம் என்பது சத்யராஜ் மாதிரி
அது கேரக்டரையே யாரும் புரிஞ்சிக்க முடியாது!

டிஸ்கி: இவையெல்லாம் எனது சொந்த சரக்குகள் அல்லை, மெயில்களில் இருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்டவைகள்

படம் காட்டுதல்

2006-02-23T12:08:00.000+04:00

சாப்பிடத் தோன்றுகிறதா அல்லது ரசிக்கத் தோன்றுகிறதா?

இரண்டு பங்கு வோட்கா + 1 பங்கு எலுமிச்சை

2006-02-23T10:28:00.000+04:00

உன்னைத் தவிர நான் யாரையும் காதலிக்க முடியாது
என நினைத்திருந்தேன்,
உன் தங்கையைப் பார்க்கும் வரை!

ரோஜாக்கள் சிவப்பு, சர்க்கரை இனிப்பு - உன்னைப்போலவே,
ரோஜாக்கள் உதிர்கின்றன,
சர்க்கரைக் கிண்ணம் காலி - உன் மண்டையைப்போலவே!

கனிவு, புத்திசாலித்தனம்
இவை எல்லாமே உன்னை பிரதிபலிக்கின்றன,
எதிர்மாறாக!

உன்னைப் பற்றி எல்லாமே எனக்கு பிடிக்கும்,
உன்னுடைய புன்னகை, உன் முகம், உன் கண்கள்,
சே, உன்னால் நான் என்னவெல்லாம் பொய் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது?

உன் முகத்தைப் பார்க்கும் போது தான் எனக்கு எல்லாக் கனவுகளும் தோன்றுகின்றன,
அதனால் தான், நான் பேய்க் கனவு கண்டது போல் அலறிக்கொண்டு எழுந்திருக்கிறேன்.

இந்த மாதிரி கவிதை எழுதத் தேவை = தலைப்பைப் பார்க்கவும்!

நாலு பேருக்கு நன்றி - சங்கிலிப்பதிவு

2006-02-22T11:22:00.000+04:00

Four jobs I have had:

தட்டச்சாளர் (Typist)
சுருக்கெழுத்தர் (Stenographer)
காரியதரிசி (Secretary)
தனி உதவியாளர் (PA)

Four movies I would watch over and over again:

அன்பே வா
ஆயிரத்தில் ஒருவன்
காதலிக்க நேரமில்லை
காசே தான் கடவுளடா

Four places I have lived (for years):

அம்பாசமுத்திரம்
சென்னை - புதுப்பேட்டை
சென்னை - வில்லிவாக்கம்
துபாய்

Four TV shows I love to watch:

டாம் & ஜெர்ரி கார்டூன்

மீண்டும் மீண்டும் சிரிப்பு

கிரிக்கெட் சம்பந்தமான எதுவும்

அனிமல் பிளானட்

Four places I have been on vacation:

கன்யாகுமரி

ஊட்டி

சிங்கப்பூர்

மலேசியா

Four of my favourite foods:

சாம்பார்
மீன் குழம்பு (குழம்பு மட்டும்)
மோர் சாதம்
அம்மாவின் தக்காளி சாதம்

Four places I'd rather be now:

புதுப்பேட்டை வீட்டு மொட்டை மாடி - இரவில் தனியாக
வில்லிவாக்கம் கிரிக்கெட் மைதானம்
ஸ்விட்சர்லாந்து (நெடுநாளைய கனவு)
பள்ளி/கல்லூரி வகுப்பறை

Four sites I visit daily:

cricinfo.com
The Hindu
Tamizhmanam
Thenkoodu

Four People I would like to tag:

பெனாத்தல்கள்
இட்லி வடை
பாஸ்டன் பாலா
Agent 8860336 ஞான்ஸ் (என்னை இப்படி இதில் மாட்டி விட்டவர் - அதான் கடைசியில் ;)

கல்யாணம் ஆன பிரம்மச்சாரிகள்

2006-02-22T09:29:00.000+04:00

இன்று அபுதாபியிலிருந்து ஒரு பனி சம்பந்தப்பட்ட செய்தி. துபாய் பனி ரசிக்கத்தக்கது, ஆனால் இதுவோ எல்லோருக்கும் ஒரு எச்சரிக்கை. முக்கியமாக 'முன்பே சமைக்கப்பட்டு' கிடைக்கும் திடீர் உணவு சாப்பிட்டு அவசர வாழ்கையில் வாழும் மக்களுக்கு.

இந்த மாதிரி உறைய வைக்கப்பட்டு கிடைக்கும் 'திடீர் உணவு' வகைகளை ஒரு இந்தியர் (அதுவும் தமிழ்நாட்டுக்காரர்) ஒரு வருடமாக சாப்பிட்டு வந்திருக்கிறார். வெளிநாட்டில் வசிக்கும் எத்தனையோ 'கல்யாணம்' ஆன பிரம்மச்சாரிகளைப் போல (அப்பாடி, தலைப்பை ஒரு தடவையாவது உபயோகப்படுத்தியாகி விட்டேன்).

ஒரு மாதத்திற்கு 50 பாக்கெட்டுகள் வரை வாங்குவாராம். வேலை நிமித்தமாக ஊர் ஊராக சுற்றும் வேலை (உள்நாட்டிலேயே தான்). சிறிது நாட்களுக்குப் பிறகு தனது கால்கள் மற்றும் கைகள் மரத்துப்போன உணர்வு அவருக்கு ஏற்பட்டு இருக்கிறது. முதலில் வேலைப்பளு காரணமாகத் தான் இப்படி இருக்கிறது என் நினைத்து வலி நிவாரிணிகளை சாப்பிட்டு இருக்கிறார். அப்புறம் நடக்கவோ நிற்கவோ கூட முடியாத நிலை வந்தவுடன் தான் (நம்ம போலத்தான் எல்லாரும் இருக்காங்க), எங்கேயோ பிரச்சினை என சந்தேகித்து மருத்துவமனையை அனுகிகியிருக்கிறார்.

முதலில் அவருடைய கால் நரம்பில்தான் ஏதோ பிரச்சினை என நினைத்த மருத்துவர்கள், பல விதமான பரிசோதனைகளுக்குப் பிறகு தான் உண்மையான நிலையை கண்டறிந்துள்ளனர்.

என்ன பிரச்சினை தெரியுமா? விட்டமின் B12 மிகக்குறைவாக உள்ளதே இதற்குக் காரணமாம். ஏனெனில், அவர் சாப்பிட்டு வந்த உறைய வைக்கப்பட்ட உணவுகளில் பதப்ப்படுத்துவதற்காக சேர்க்கப்பட்ட இரசாயனங்கள், அவரது உடம்பில் உள்ள B12 விட்டமினை கிரகிக்கும் செல்களை அழித்துவிட்டன. இதனால் தான் அவரது உடம்பில் சிறிது சிறிதாக விட்டமின் B12 குறைவு ஏற்பட்டு, இந்த நிலமைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளார். பொதுவாக குடிப்பழக்கம் உள்ளவர்களுக்குத்தான் இந்தக் குறைபாடு எற்படுமாம்.

இப்போது அவர் வாரத்திற்கு ஒருமுறை B12 ஊசி போட்டுக்கொள்ள வேண்டிய நிலமை.

இப்போதெல்லாம் அவர் இந்த உணவு வகைகளை சாப்பிடுவதை நிறுத்தி விட்டார் என்பதைச் சொல்லவும் வேண்டுமா?

நீங்கள் சாபிடுபவர் என்றால், எப்போது நிறுத்தப்போகிறீர்கள்?

துபாயில் பனி

2006-02-21T11:30:00.000+04:00

என்ன நம்ப முடியவில்லையா? உண்மை. ஆனால், இயற்கையான பனியல்ல. செயற்கையான பனி.

துபாயில் சுற்றுலாப்பயணிகளை வரவைக்க நடக்கும் எத்தனையோ முயற்சிகளில் இதுவும் ஒன்று. சுற்றுலா இப்போது இவர்களுக்கு நிறைய வருமானத்தினை அளிக்க ஆரம்பித்து விட்டதால், இவர்களும் பணத்தினை தண்ணீராய் (அல்லது பனியாய்?) செலவழித்து உருவாக்கியிருப்பது தான் இந்தப் பனிச்சறுக்கு விளையாட்டு இடம்.

இது நகர மையத்திலிருந்து சுமார் 25 கி.மீ. தொலைவில் இருக்கிறது. இந்த நாட்டின் மிகப்பெரிய ஷாப்பிங் நிலையம் (Mall of the Emirates) கட்டப்பட்ட போது அதை ஒட்டி இதுவும் கட்டப்பட்டது.

இது தான் உலகத்திலேயே மிகப்பெரிய உள்ளரங்குப் பனிச் சறுக்கு மையமாகும். இதன் பரப்பளவு சுமார் 3 கால்பந்தாட்டக் களங்களுக்கு இணையாகும். சுமார் 25 மாடி உயர அளவுக்கு இருக்கும் இது, ஒரு சாய்வான உலோக குழாய் உள்ளே கட்டப்பட்டு இருக்கிறது.

இதன் உள்ளே சென்று பனிச்சறுக்கு விளையாட, நல்ல அனுபவமுள்ளவர்கள் மட்டுமே அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள், அதுவும் பரிசோதனை செய்த பிறகே. தெரியாத ஆட்களுக்கு (என்னைப் போன்ற) விளையாட நிறைய இருக்கிறது.

இதன் அனுமதிக்கட்டணம் 100 திர்ராம் (சுமார் 1200 ரூ அல்லது 35 $). குளிரை சமாளிக்கத் தேவையான எல்லா உடைகளும் இதில் அடங்கும். சிறு குழந்தைகளுக்கு ஏற்ற வகையில் நிறைய சறுக்குப் பாதைகள் எல்லாம் அமைக்கப்பட்டு இருக்கின்றன.

இந்த பனிச் சறுக்கு மையத்தில் ஆண்டு முழுவதும் பனி இருக்கும். இதை அவர்கள் உறை நிலையில் வெப்பதினை குளிர் சாதனங்களின் உதவியால் கட்டுப்படுத்தி, அதிக அழுத்தத்தில் தண்ணீரைப் பீய்ச்சி, பனியை உறுவாக்குகிறார்கள். பனி உருகுவதால் வரும் தண்ணீரை, செடி மற்றும் புல்வெளிக்கு பாசனத்திற்காக பயன்படுத்துகிறார்கள். ஏற்படும் குளிர் காற்றும் பக்கத்திலுள்ள ஷாப்பிங் நிலையத்தினை குளிர்விக்க பயன்படுகிறது.

இங்கு சென்று வெளியிலிருந்து ஒரு முறை பார்த்திருக்கிறேன். அந்த இடத்தின் மிகப்பெரிய கவர்ச்சியே இதுதான். செய்தித்தாளில் இதன் பாதுகாப்பு அம்சங்களின் ஓட்டை பற்றி சில செய்திகள் வந்தாலும் கூட்டத்திற்கு குறைவில்லை. (வெளிப்புற கண்ணாடியில் பெரிய விரிசலை நானும் பார்த்தேன்).

துபாயில் நடக்கும் டென்னிஸ் போட்டிக்கு வந்து இருக்கும் ஷெரபோவா, டேவன்போர்ட் ஆகியோரை இவர்கள் அங்கு வரவழைத்து விளம்பரம் வேறு தேடிக்கொண்டு இருக்கின்றனர். விளம்பரம் இல்லாமலேயே இது நன்றாக பிரபலாமாக வாய்ப்பு நிறையவே இருக்கிறது.
(சானியா ரசிகர்களுக்கு - அவர் இன்னும் துபாய் வந்து சேரவில்லை. பெங்களூர் பந்தயத்தில் இறுதிப்போட்டியில் விளையாடியதால்).

யாராவது வருகிறீர்களா, பாலைவனத்தின் நடுவே பனி பார்க்க?

ராகுல் டிராவிடின் சாணக்கியம்!

2006-02-20T10:54:00.000+04:00

எதிர் பார்த்தை விட மிக எளிதாக வெற்றி பெற்றது இந்தியா. டிராவிடின் மிக சமயோஜிதமான வழிநடத்தல் இந்த வெற்றிக்கு முக்கிய காரணம் என்றால் அது மிகையாகாது.

முத்து எழுதியுள்ள இந்தப் பதிவில், ராகுல் டிராவிட் பற்றி எழுதியுள்ளார்.

டிராவிடின் முக்கியமான மற்றுமொரு பாராட்டத்தக்க விஷயம் ஒன்று உள்ளது. பரிசளிப்பு முடிந்தவுடன் கொடுத்த பேட்டியில், தனது அணியை அவர் பாராட்டிய விதமும், தனது பயிற்சியாளர் மற்றும் மேலாளர் அனைவரின் பங்கையும் மறக்காமல் குறிப்பிட்ட விதமும் மிகவும் பாராட்டத்தக்கது. அது மட்டுமல்லாமல், கங்குலி கூட செய்யாத ஒரு விஷயம் டிராவிட் செய்தார்.

இந்த மொத்தத் தொடரும் ஒரு 'நல்லிணக்கத் தொடர்' என்றே அழைக்கப்பட்டு வந்தது. அதற்கான முத்திரையை ராகுல் தனது பேச்சின் மூலம் வைத்தார்.

பாகிஸ்தான் அணிக்கு விளையாடிய விதத்திற்காகவும் மற்றும் விருந்தோன்மைக்காகவும், பாக் மக்களுக்கு வரவேற்பு மற்றும் ஆதரவுக்கும் நன்றி தெரிவிப்பதாக அவர் பேட்டியளித்தது அவர் எவ்வளவு புத்திசாலியான தலைவராக உறுவாகிவருகிறார் என்பதையே காட்டுகிறது.

ஆட்டத்தில் மட்டுமல்ல, இதிலும் இன்சமாமை டிராவிட் வீழ்த்திவிட்டார்!

Well Done Dravid!

தேனியா தேளா?

2006-02-19T14:14:00.000+04:00

நேற்று தங்க வேட்டை நிகழ்ச்சியை வழக்கம் போல பார்த்தேன். அதில் கேட்கப்பட்ட கேள்வி ஒன்று நான் படித்த விஷயத்தினைப்பற்றியது.

கேள்வி இதுதான். வால்பாகத்தில் கொடுக்கு உள்ளது எது? கொடுக்கப்பட்ட பதில்கள்: சிலந்தி, தேள், தேனி மற்றும் ஒரு பூச்சி. சரியான பதில் இதில் தேள் என சொல்லப்பட்டது. சரியான விடையே, ஆனாலும் தேனிக்கும் வால் பாகத்தில் தான் கொடுக்கு உள்ளது. எனவே தேனி என்று பதில் சொன்னாலும் அதுவும் சரியான பதில் தான். இந்த உண்மை எத்தனை பேருக்கு தெரியும்? கண்டிப்பாக கேள்வி தயாரித்தவருக்கு தெரியவில்லை.

தேனீக்களைப்பற்றிய சில உண்மைகள்

தேனீக்கள் கிட்டத்தட்ட 100 மில்லியன் ஆண்டுகளாக இவ்வுலகத்தில் இருந்து வருகின்றன. குளிர் காலத்தில் பூக்கள் பூக்காத போது அவைகள் தனது உணவுக்காக வேண்டி சேமித்து வைப்பதே தேன் ஆகும்.

எறும்புகளைப்போலவே தேனீக்களும் சமுதாயமாக வாழ்கின்றன. அவைகளில் ராணி, ஆண் மற்றும் வேலைக்காரர்கள் உண்டு.

ராணித்தேனி தான் மிகவும் பெரிய ஈ. அது இரண்டரை நாள் லார்வாவாக இருக்கும்போதே தெரிவு செய்யப்பட்டு கவனமாக வளர்க்கப்படுகிறது. 11 நாட்களுக்கப்புறம் அது வெளிவந்து சுமார் 18 ஆண் ஈக்களுடன் கூடி இனவிருத்தியில் ஈடுபடும். அந்த சமயத்தில் தனது வாழ்நாளுக்குத் தேவையான பல மில்லியன் விந்தணுக்க்களை சேமித்து வைத்துக்கொண்டு விடும்.

ஆண் ஈக்களின் வேலை இதைத்தவிர வேறு ஒன்றுமேயில்லை. சில சமயம் காலனியில் உணவு பற்றாக்குறையிருப்பின் இவை கூட்டிலிருந்து வெளியேற்றப்படுவது கூட உண்டு.

வேலைக்கார ஈக்கள் தான் கூட்டின் முதுகெலும்புகள் மாதிரி. இவையனைத்தும் பெண்களே, ஆனால் முட்டையிட முடியாத பெண் பூச்சிகள். 50,000 முதல் 60,000 வரையிலும் இதன் எண்ணிக்கை இருக்கும்.

இதன் வாழ்நாள் காலத்திற்கேற்றபடி மாறுபடுவதுண்டு. பொதுவாக 28 முதல் 35 நாள் வரை வாழும் இவைகள், சில சமயம் முழு குளிர்காலமும் வாழுவதுண்டு.

இவைகள் தான் ராணிக்கும் மற்ற லார்வாக்களுக்கும் உணவு கொண்டு வருகின்றன. காவல் காக்கின்றன. இவ்வளவு ஏன்? தனது இறக்கைகளால் கூட்டை குளிர்விக்கின்றன.

முக்கியமான ஒன்றான தேனை, இவைகள் மலர்களிலிருந்து எடுக்கும் மதுவிலிருந்து தயாரிக்கின்றன. மதுவை இந்த ஈக்கள் தனது வயிற்றில் சேமித்து வருகின்றன. கொண்டுவரப்படும் மதுவானது ஒவ்வொரு சிறிய அறைகளிலும் சேர்க்கபடுகிறது. சேர்க்கப்பட்ட திரவமானது ஈக்களால் ஈரப்பதம் போகவைப்பதற்காக ஆற்றப்படுகின்றன - இறக்கைகளால். இந்தத் திரவம் தான் தேன் - இதில் 80% தண்ணீர் மற்றும் தேன், 19% தண்ணீர்.

கதை எல்லாம் போதும் - கொட்டுவது எப்படி என்கிறீர்களா? நான் கொட்டு வாங்கியது இல்லை. யாராவது பாக்கியவான்கள் உண்டா?

ஐடியா ஐயாச்சாமி

2006-02-19T13:03:00.000+04:00

மறுபடியும் தங்க வேட்டையை ஒட்டிய பதிவு. அன்பே சிவம் பார்த்து நிறைய பேர் பாதிக்கப்பட்டு விட்டனர். நாமும் அதேயே ஏன் பிடித்துக் கொள்வானேன் என்று தான் எனக்கு மிகவும் 'பிடித்த' தங்கவேட்டையை மறுபடி பிடித்துத் தொங்கப்போகிறேன்.

சன் டிவியின் தக தக தக தக தங்க வேட்டையில் கேட்கப்பட்ட ஒரு கேள்வி.

"கோமாளிகளையும் பல விதமான விலங்குகளையும் வைத்து நடத்தப்படும் காட்சி எது"

கொடுக்கப்பட்ட விடை: சர்க்கஸ்.

'ஐடியா ஐயாச்சாமி'யின் பதில்: சட்டமன்றம்.

சன்டிவி தவற விட்ட வாய்ப்பை, ஒருவேளை ஆட்சி மாறினால், ஜெயா டிவி பயன்படுத்திக் கொள்ளுமா?

லண்டன் எங்கே இருக்கிறது?

2006-02-18T13:00:00.000+04:00

நேற்று தான் நம்ம சிம்பு நடித்த 'சரவணா' படம் பார்த்தேன். படம் எப்படி இருக்கிறது என்று எல்லாருக்கும் இந்நேரம் தெரிந்திருக்கும். எனவே அதைப்பற்றி நான் பேசப்போவதில்லை.

அப்படத்தில், ஜோதிகா லண்டனில் படிக்கிறார்களாம். அப்போது தனது அண்ணனுக்கு அங்கு இருப்பதை வீடியோ படம் எடுத்து அனுப்புகிறார்கள். இதில் என்னப்பா என்கிறீர்களா? அங்கே தான் விஷயம்.

அதில் லண்டனாக காண்பிப்பதில் ஒரு காட்சி இங்கே துபாயை. இங்கே இருக்கும் ஷேக் சாயத் நெடுஞ்சாலையையும் காண்பித்து, அதுவும் லண்டன் என்கிறார்கள். துபாய்க்கே திர்ஹாமா? (அல்லது ஒட்டகம், பாலைவனம் எது வேண்டுமானால் சொல்லிக்கொள்ளலாம்).

இது தமிழ் சினிமாவில் இன்று நேற்றல்ல. ரொம்ப காலமாக நடக்கிறது என்று சமீபத்தில் மலேசியா போனபோது தான் தெரிந்தது. அங்கே நான் சென்ற பூங்கா, ப்ரியா படத்தில் சிங்கப்பூராக காண்பிக்கப்பட்டது.

அன்றே S.P. முத்துராமன் ஆரம்பித்து வைத்தார். இன்று ரவிக்குமார் தொடர்கிறார். தமிழ்நாட்டில் இருக்கிற எல்லாருமா அங்கே சென்று பார்க்கப்போகிறார்கல் என்ற எண்ணம்?

அந்தக்காலத்திற்கு வேண்டுமானால் அது ஒத்து வந்திருக்கலாம். இப்போது தான் தமிழர்கள் எல்லா ஊரிலும் இருக்கிறார்களே? சுற்றுப்பயணம் சென்று பார்ப்பவர்களும் நிறைய் இருக்கிறார்களே. கொஞ்சம் பார்த்து செய்ய்லாம் இல்லையா?

யாராவது லண்டனுக்கு சுற்றுப்பயணம் சென்று, ஷேக் சாயது சாலையை கேட்டுத்தொலைக்காதீர்கள், என்ன?

ஏன்? ஏன்? ஏன்? ஏன்? ஏன்?

2006-02-16T07:58:00.000+04:00

சூரிய ஒளி நமது முடியை வெளுப்பாக்குகிறது, ஆனால் தோலை கருப்பாக்குகிறது. ஏன்?

பெண்களால் வாயை மூடிக்கொண்டு மஸ்காரா இடமுடியாது. ஏன்? (உண்மையா?)

"Abbreviated" இவ்வளவு பெரிய வார்த்தை. ஏன்?

மருத்துவார்கள் தனது சிகிச்சையை 'பயிற்சி' என்கிறார்கள். ஏன்?

எலுமிச்சை ரசம் பெரும்பாலும் செயற்கையான சுவையால் செய்யப்படுகிறது. ஆனால் பாத்திரம் கழுவும் திரவமோ, உண்மையான எலுமிச்சை ரசத்தால் செய்யப்படுகிறது. ஏன்?

பூனை உணவில் 'எலி-சுவை'யான உணவு கிடையாது. ஏன்?

குற்றவாளிகளை கொல்ல பயன்படுத்தும் ஊசிகளை சுத்தப்படுத்துகிறார்கள் (sterilize) - ஏன்?

நன்றி - மெயில் அனுப்பிய நண்பி

தமிழ்மணம் மற்றும் 'பெனாத்தல்'லுக்கு நன்றி

2006-02-15T13:32:00.000+04:00

நானும் ஒருவழியாக தமிழ்மணத்தில் சேர்ந்து விட்டேன்.

இனிமேல் முயற்சி எடுக்க கூடாது என்று தான் மனம் தளர்ந்து போயிருந்தேன். பெனாத்தல் உதவியுடன் இன்று தமிழ்மணத்தில் என் இடுகையும் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டது.

நன்றிகள் பல...

துபாய்வாசி

கிரிக்கெட்டில் சில புதிய யோசனைகள்

2006-02-14T12:51:00.000+04:00

சமீப காலத்தில் ஒரு நாள் ஆட்டங்களில் ஐ.சி.சி. (ICC) பல புதிய விதிகளை உருவாக்கியுள்ளது. அவை நிறைய கவர்ச்சியையும் விறுவிறுப்பையும் ஆட்டத்தில் தந்துள்ளது என்பது உண்மை.

எனக்கு தோன்றிய சில யோசனைகள்:

1) ஒரு காலத்தில், No-ball மற்றும் Wide உதிரி (extra) ரன் கிடையாது. அதாவது, அந்த பந்தில் ரன் எடுத்தால் No-ball'க்குரிய ஒரு ரன் அதிகமாக கிடைக்காது. ஆனால், இப்பொச்ழுது அப்படி இல்லை. No-ball'லில் ஒரு ரன் எடுத்தால் மற்றும் எடுத்த ரன் இரண்டுக்கும் சேர்த்து மொத்தம் இரண்டு ரன் கிடைக்கும். இதே போலத்தான் Wide ballலில் ஒரு ரன் எடுத்தால் (mostly bye run) , wide ball மற்றும் அந்த bye ரன் இரண்டும் சேர்த்து மொத்தம் இரண்டு.

ஆனால் இந்த விதிமுறை முழுமையாக பயன்படுத்தப்படுவதில்லை என்பது எனது கருத்து. ஏன் கூறுகிறேன் என்றால், ஒரு வேளை ஒரு No ball, wide பாலாக வீசப்பட்டது என வைத்துக்கொள்வோம். அதற்கு No ball மட்டுமே ஒரு ரன்னாக அளிக்கப்படுகிறது. இது சரியில்லை தானே?

மேற்கண்ட விதியின் படி No ball மற்றும் wide ball இரண்டுக்கும் சேர்ந்து 2 ரன்கள் அல்லவா அளிக்கப்பட வேண்டும்?

இப்படி அளித்தால் தான் சரியாக இருக்குமென்பது எனது யோசனை.

2) இந்தியா பாகிஸ்தான் அணியின் டெஸ்ட் போட்டிகிளின் போது ஆடுகளத்தினைப்பற்றி எழுந்த சர்ச்சை யாரும் அவ்வளவு சீகிரமாக மறந்து இருக்க மாட்டார்கள். ICC'க்கு இதற்கும் ஒரு யோசனை.

ஒரு அணி தனது சொந்த நாட்டில் ஆடுவதே அதற்கு மிக பெரிய பலம். பழகிய சூழ்நிலை, சீதோஷணம், மற்றும் சொந்த நாட்டு ரசிகர்கள். இது போதாதென்று, அவர்க்களுக்கு ஏற்றார்போல ஆடுகளமுமா?

ICC ஆடுகளத்தினை அமைப்பதற்காக ஏன் நடுநிலையான நிபுணர்களை நியமிக்கக்கூடாது? நடுவர்களை நியமிப்பது போல? இப்படி ஆடுகளம் அமைக்கப்பட்டால், ஒவ்வொரு ஆட்டமும் விறுவிறுப்பானதாக இருக்குமே?

நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

குட்ட குட்ட குனியும் ....

2006-02-12T20:21:00.000+04:00

இந்தியா கடைசியில் இந்த தொடரில் முதல் வெற்றியை பெற்றது. இந்த வெற்றி ஒரு நிறைவான
வெற்றியாகும். இந்த தொடரில் எப்பொழுதும் சோடை போகும் நமது
பந்து வீச்சாளர்களின் நல்ல முயற்சியே இதற்கு காரணம்.

இந்த போட்டியிலும் ஒரு சர்ச்சைக்குரிய விஷயம் நடைபெற்றது.
ஷோயப் மாலிக் ரன் எடுக்க முயன்ற போது, தான் ஆட்டமிழக்க நேரிடும்
எனத் தெரிந்தவுடன், காலால் பந்தினை உதைத்து தன்னை தப்பிக்க
வைத்துக்கொண்டார். அதற்கப்புறம் அவர் மேலும் 47 ரன்களை
எடுத்தார். போட்டியின் 'நியாயம்' என ஒன்று இருக்கிறதல்லவா? சதம்
அடிக்க முடியாமல் ஆட்டமிழந்தார். வேறு எப்படி? அதே ரன் அவுட்
தான். அரசன் அன்று கொல்வான்.... என்ற ஒரு பழமொழி தான்
ஞாபகத்திற்கு வருகிறது.

எனது கேள்வி இது தான். ஏன் இந்தியர்கள் இந்த நிகழ்வுக்கு நடுவரிடம்
அவுட் கோரவில்லை? போன ஆட்டத்தில் நடந்த விஷயத்தினால் எழுந்த
சர்ச்சையினாலா? அப்படியானால் இனி மேல் பாகிஸ்தானுக்கு எதிராக
எப்போதுமே இப்படித் தான் 'எது நடந்தாலும்' எதுவே செய்ய
மாட்டார்களா? இதனால் இந்தியாவிற்குத் தான் தோல்வி, இன்சமாமுக்கு
வெற்றி.

இந்தியர்களின் சுபாவம் அறிந்து தான் இன்சமாம் இப்படி கூறியிருந்தார்
எனவே சொல்லலாம். அவர் எதிர்பார்த்தது போலவே, இந்தியாவும்
வளைந்து கொடுத்து விட்டது.

நமக்கு எதிராக ஒருவர் குறை கூறுகிறார் எனில், நமக்கு ஏன் எதிர்த்து
போராட தோன்றவில்லை (இது ஒரு குறையோ குற்றமோ இல்லை, ஆட்ட
விதிகளுக்கு உட்பட்ட விஷயம். எனினும்......?).

குட்ட குட்ட குனியும் குணம் நமக்கு எப்போது தான் போகுமோ?

கடியின் வலி

2006-02-10T11:26:00.000+04:00

எல்லோரும் இப்போது "கடிக்கும்" வேலையை செவ்வனே செய்து
வருக்கிறார்கள். அதைப் பார்த்து எனக்கு வந்த மலரும் நினைவுகள்....

நான் கல்லூரியில் படித்துக் கொண்டிருந்த சமயம். அனைவரும்
கல்விச்சுற்றுலா சென்றிருந்தோம். நாங்கள் படித்தது விலங்கியல்
என்பதால் அது உண்மையான கல்விச்சுற்றுலாவாகத் தான் இருந்தது.

ஒரு 8 நாள் பயணத்தினை முடித்துக்கொண்டு அனைவரும் West-Coast
விரைவு வண்டியில் திரும்ப வந்துகொண்டிருந்தோம். எனது நண்பனுக்கு
(மற்ற அனைவரைப்போலவே) மிகவும் போரடித்தது. வண்டி ஒவ்வொரு
நிலையத்திலும் நின்று நின்று வந்துகொண்டிருந்தது. அவன் என்னை
நோக்கி 'வண்டி அடுத்தது எங்கேடா நிற்கும்' எனக்கேட்டான் (என்னவோ
எனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்பது போல).

எனக்கு இருந்த கடுப்பில், என்னால் தாங்க முடியவில்லை. அவனிடம்
சொன்னேன், 'டேய், கவலைப்படாதே, கண்டிப்பாக எப்படி இருந்தாலும்,
தண்டவாளத்தில் தான் நிற்கும்' என ரொம்ப அப்பாவி மாதிரி
சொன்னேன். அவன், என்னை ஒரு பார்வை பார்த்தான்.

அவ்வளவு தான், என்னை சரியாக உதைக்கப்போகிறான் என
நினைத்தேன். அவன் ஓன்றுமே சொல்லாமல் பக்கத்து compartment
சென்று விட்டான். சிறிது நேரத்தில் எனது வகுப்பின் 'தாதா'வான ஒரு
பையனுடன் வந்தான். தாதா வந்து 'எவன்டா அவன், வண்டி
தண்டவாளத்தில் நிற்கும் என கடிப்பது? மவனே இன்னொரு தடவை
இப்படி கடிச்சே, அவ்வளவு தான். வண்டியிலிருந்து தூக்கி வீசிவிடுவேன்'
என பயமுறுத்தினான்.

அப்போது தான் எனக்கு தெரிந்தது, என் நண்பன் எனது கடியினால்
எவ்வளவு வலி பட்டிருந்தான் என. எனக்கு சிரித்து சிரித்து கண்ணில்
தண்ணீரே வந்து விட்டது.

எனது மிகச்சிறந்த 'கடி' இதுவே என (இதுவரை) பெருமைப்பட்டுக்கொண்டு இருக்கிறேன்.

Burj Al Arab

2006-02-08T15:28:00.000+04:00

இந்த ஊரில் மிகவும் விலையுயர்ந்த மற்றும் புகழ் பெற்ற புர்ஜ் அல் அராப் ஓட்டல்.

கருவிப்பட்டை

2006-02-08T15:01:00.000+04:00

நான் மற்றும் விதிவிலக்கா என்ன?

எனக்கும் கருவிப்பட்டையினை நிறுவுவது பற்றி தெரியவில்லை. சீக்கிரம் தெரிந்துகொள்வேன் என்ற நம்பிக்கையுடன்.....

விரைவில் கருவிப்பட்டையுடன் சந்திக்கிறேன்!

ஒரு சந்தேகம்!

2006-02-08T14:06:00.000+04:00

இன்சமாம் உல் அக் இன்று அளித்துள்ள பேட்டியில் அவரது ரன் - அவுட் ஆட்டத்தின் மரியாதையையே கெடுத்துவிட்டதாகவும், இந்தியா இப்படி செய்யும் என எதிர்பார்க்கவே இல்லை எனவும் கூறியிருக்கிறார் (http://usa.cricinfo.com/pakvind/content/current/story/236128.html).

இந்தியா எப்பொழுதும் விட்டு கொடுத்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டுமென நினைத்தாரோ?

அல்லது

கொல்கத்தாவில் நடந்த ஆசிய கோப்பை டெஸ்ட் போட்டியின் போது, ஷோயப் அக்தர் சச்சின் ஓட்டம் எடுக்க முயன்ற போது, தவறுதலாக (என நம்புவோமாக), அவரைத் தடுத்த போது, அப்பீல் செய்யாமல் தான் இருந்தார்களா அவர்கள்?

அவர்களுக்கு ஒரு நியாயம், இந்தியாவுக்கு ஒரு நியாயமா? என்ன ஐயா இது ஒரு தமாசு?

சிறிய சோதனை

2006-01-24T14:04:00.000+04:00

இது ஒரு சிறிய சோதனை முயற்சியே.

நன்றி